آیا تا به حال توجه کرده اید که چگونه کلوچه های بادام مورد علاقه شما اغلب بادام را تقریباً به عنوان یکی از آخرین مرجع مواد در لیست مواد تشکیل دهنده خود ذکر می کنند؟ یا شاید شما یک میان وعده با برچسب “سالم” انتخاب کرده اید، فقط برای اینکه در انتها مواد کمتر ایده آل را پیدا کنید که با حروف کوچک کنار گذاشته شده اند. این یک تجربه معمولی است که با بسته بندی جذاب جذب می شوید، فقط برای اینکه متوجه شوید ماهیت واقعی یک محصول در جزئیات اغلب نادیده گرفته شده برچسب تغذیه نهفته است. برای مثال، آن پهن‌های فندقی دوست‌داشتنی را که میز صبحانه ما را تزئین کرده‌اند، در نظر بگیرید.

نگاهی دقیق تر به مواد تشکیل دهنده آنها، ترکیبی از شکر و روغن نخل را نشان می دهد که در پشت آن فندق واقعی وجود دارد. علیرغم شهرت لذیذ آن‌ها، یک تفکیک نشان می‌دهد که آنها بیشتر به شکر و چربی توجه می‌کنند تا لذت فندقی که به عنوان بازار عرضه می‌شوند. برچسب‌های تغذیه‌ای، فهرست مواد و برچسب‌های مواد غذایی منابع ارزشمند اطلاعات هستند. این موضوع چیزهای زیادی را در مورد محصولات غذایی که مردم در رژیم غذایی روزانه خود می گنجانند نشان می دهد.

چشایی شامل عملکردهای عصبی مختلفی است. هنگامی که فردی متوجه طعم فلزی در دهان می شود، می تواند به دلیل عوامل متعددی از جمله تغییر در سلامتی، رژیم غذایی یا دارو باشد. زبان دارای هزاران اندام حسی به نام جوانه های چشایی و پاپیلای چشایی است. بو، بافت و دما نیز به طعم کمک می کند.

اگر فردی تغییراتی را در سلامت، رژیم غذایی یا داروهای خود تجربه کند، ممکن است طعم متفاوتی را درک کند. Dysgeusia نامی است برای تغییر طعم در دهان، از جمله طعم فلزی . گاهی اوقات ممکن است با احساس دردناک و سوزش به عنوان بخشی از سندرم سوزش دهان رخ دهد. آئوزیا زمانی است که فرد حس چشایی خود را از دست می دهد.