اسپینا بیفیدا (Spina bifida) یک عارضه ساختاری مادرزادی بزرگ در جنین است که با تغییرات قابل توجه عصبی، عضلانی و اسکلتی همراه است، و تقریباً نیمی از کودکانی که به آن مبتلا هستند، همزمان درگیر اسکولیوز (Scoliosis) نیز می‌شوند. اسکولیوز شدید تأثیرات چشمگیری بر سلامت کودک مبتلا به اسپینا بیفیدا دارد و می‌تواند باعث افزایش محدودیت در تحرک شود و عملکرد ریه و قلب را تحت تأثیر قرار دهد. مدیریت این دو عارضه با هم، نیازمند مراقبت‌های پیچیده توسط یک تیم چندتخصصی، درمان‌های تکمیلی، پایش طولانی‌مدت، و در برخی موارد، مداخلات جراحی است. با این حال، چشم‌انداز برای کودکانی که به هر دو عارضه مبتلا هستند، با مداخله زودهنگام و مراقبت جامع به طور قابل توجهی بهبود می‌یابد، اگرچه معمولاً چالش‌ها تا دوران بزرگسالی ادامه خواهند داشت.

ماهیت و تعریف اسپینا بیفیدا و اسکولیوز اسپینا بیفیدا نوعی نقص لوله عصبی است که زمانی رخ می‌دهد که استخوان‌های ستون فقرات به طور کامل به هم متصل نمی‌شوند و در نتیجه نخاع در خارج از استخوان‌ها قرار می‌گیرد. این عارضه در مراحل بسیار اولیه بارداری (حدود هفته‌های سوم یا چهارم رشد جنین) اتفاق می‌افتد و بسته به شدت، می‌تواند بر رشد و عملکرد اندام‌های تحتانی و اندام‌های داخلی تأثیر بگذارد. اسکولیوز انحنای غیرعادی ستون فقرات است که اغلب در کودکانی که دچار اسپینا بیفیدا هستند، دیده می‌شود. این انحنا بسته به نوع و وسعت خود می‌تواند خفیف یا شدید باشد.

کورتیزول هورمون اصلی استرس در بدن است که برای بقا و هوشیاری کوتاه‌مدت حیاتی است. اما زمانی که سطح این هورمون برای مدت طولانی بالا بماند، می‌تواند در نحوه عملکرد مغز اختلال ایجاد کند و به زوال شناختی دامن بزند. تحقیقات ارتباطی پیچیده بین کورتیزول بالا و مشکلات حافظه را نشان می‌دهند. کورتیزول چیست و چگونه عمل می‌کند؟

کورتیزول هورمون اصلی استرس در بدن است و مهم‌ترین گلوکوکورتیکوئید طبیعی تولیدشده در انسان به شمار می‌رود. این هورمون توسط غدد فوق کلیوی ترشح شده و با فعال شدن محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–فوق کلیوی (اچ پی اِی) در اثر محرک‌های استرس‌زا، وارد جریان خون می‌شود. این سیستم پاسخ بدن به تهدیدات را مدیریت می‌کند. در دوره‌های کوتاه استرس حاد، ترشح کورتیزول بسیار مفید است و به ما کمک می‌کند تا خطرات را به خاطر بسپاریم و موجی از انرژی «جنگ یا گریز» را برای بدن فراهم می‌آورد.

علل درد قفسه سینه می‌توانند جدی باشند، مانند حمله قلبی، و یا کمتر شدید باشند، مانند کشیدگی عضلانی. تشخیص سریع علت اصلی برای جلوگیری از عوارض تهدیدکننده حیات اهمیت زیادی دارد. حمله قلبی زمانی رخ می‌دهد که چیزی جریان خون به قلب شما را کاهش داده یا مسدود کند. بیماری‌های گوارشی مانند سنگ کیسه صفرا و پانکراتیت ممکن است باعث درد شدید شکمی شوند که به سمت قفسه سینه انتشار می‌یابد.

مراجعه فوری به پزشک در صورت بروز درد قفسه سینه می‌تواند از عوارض تهدیدکننده زندگی جلوگیری کند. تشخیص علل قلبی و عروقی درد قفسه سینه شرایط مختلفی که بر قلب و رگ‌های خونی تأثیر می‌گذارند، ممکن است منجر به درد قفسه سینه شوند. ۱. آنژین پایدار مزمن (Chronic Stable Angina) آنژین پایدار مزمن نوعی درد قفسه سینه است که به دلیل انسداد جریان خون در عروق کرونری رخ می‌دهد.