هیپوناترمی (علل، علائم و درمان)
هیپوناترمی چیست؟ غلظت سدیم سرم توسط یک مکانیسم هموستاتیک که شامل تشنگی، ترشح هورمون ضد ادرار (ADH که وازوپرسین نیز نامیده می شود)، سیستم بازخورد رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون و کنترل کلیوی سدیم حفظ می شود. هیپوناترمی نشان دهنده بیش از حد نسبی آب نسبت به سدیم است و به عنوان سدیم سرم کمتر از 136 میلی مول در لیتر تعریف می شود. سطح کمتر از mmol/L 120 شدید در نظر گرفته می شود.
نتایج با ارزش کاذب کم سدیم میتواند با سطوح بسیار بالای لیپیدها یا پروتئینهای در گردش که در آن غلظت سدیم در فاز آب طبیعی است (اسمولالیته پلاسما نرمال) رخ دهد. این همچنین می تواند در هیپرگلیسمی شدید رخ دهد زیرا سطوح بالای گلوکز آب داخل سلولی را به فضای خارج سلولی می کشد. همهگیرشناسی هیپوناترمی شایع ترین ناهنجاری الکترولیتی است که در عمل بالینی با آن مواجه می شود. بروز دقیق هیپوناترمی خفیف مدیریت شده در جامعه غیرممکن است، زیرا به ندرت گزارش شده است.
