«شکم کورتیزول» اصطلاحی غیرپزشکی است که به افزایش وزن متمرکز در ناحیه شکم اطلاق می‌شود و اغلب به عنوان چاقی شکمی شناخته می‌شود¹. این پدیده به طور مستقیم ناشی از افزایش طولانی‌مدت هورمون استرس، کورتیزول، است. زمانی که فرد به صورت مزمن تحت استرس قرار می‌گیرد، ترشح بیش از حد این هورمون می‌تواند منجر به تجمع چربی در نواحی مرکزی بدن شود. آمارها نشان می‌دهد که تقریباً ۵۳ درصد از بزرگسالان در ایالات متحده با این نوع از تجمع چربی مواجه هستند و این وضعیت در زنان شایع‌تر است².

درمان این حالت عموماً نیازمند استراتژی‌های کاهش استرس و اصلاح سبک زندگی است. پرهیز از مصرف دخانیات، افزایش کیفیت خواب و دریافت مراقبت‌های بهداشت روان، از جمله راهکارهای کلیدی برای مقابله با این مشکل به شمار می‌روند. 🧐 علائم شکم کورتیزول «شکم کورتیزول» اغلب به دلیل تجمع چربی در ناحیه شکمی در طول دوره‌های پر استرس، به عنوان «شکم استرسی» شناخته می‌شود¹. اگرچه ممکن است فرد در ابتدا تنها متوجه تغییر در ظاهر خود شود، اما این وضعیت با علائم دیگری نیز همراه است.

هورمون کورتیزول که با نام هیدروکورتیزون نیز شناخته می‌شود، به عنوان هورمون اصلی استرس بدن شناخته می‌شود. این هورمون توسط غدد فوق کلیوی، که در بالای کلیه‌ها قرار گرفته‌اند، در پاسخ به استرس آزاد می‌شود تا انرژی لازم را فراهم کرده و سطح هوشیاری را افزایش دهد¹. کورتیزول علاوه بر این، متابولیسم بدن، پاسخ ایمنی و سایر عملکردهای حیاتی بدن را تنظیم می‌کند. با گذشت زمان، سطوح بیش از حد بالا یا خیلی پایین کورتیزول ممکن است عوارض جدی ایجاد کند.

استرس، اختلالات خواب و تومورهای موجود در غدد فوق کلیوی می‌توانند سطح کورتیزول را افزایش دهند². از طرف دیگر، بیماری‌های خودایمنی یا آسیب به غدد فوق کلیوی ممکن است باعث کاهش این هورمون شوند. عوامل متعددی مانند الگوهای خواب، استرس و برخی شرایط سلامتی می‌توانند سطح کورتیزول شما را تغییر دهند. انجام یک آزمایش کورتیزول می‌تواند به شما کمک کند تا سطح هورمون خود را مشخص کرده و مدیریت آن را آغاز کنید.