جراحی تعویض مفصل ران یکی از مؤثرترین روش‌های درمانی برای کاهش درد و بهبود حرکت در بیماران مبتلا به آرتروز یا آسیب‌های جدی مفصل ران است. بیشتر بیماران پس از این جراحی به زندگی عادی و فعال برمی‌گردند. با این حال، مثل هر عمل جراحی دیگر، این جراحی هم ممکن است با عوارضی همراه باشد. آگاهی از عوارض بعد از تعویض مفصل ران می‌تواند به بیمار و خانواده‌اش کمک کند تا با آمادگی بیشتر وارد فرایند درمان شوند و با رعایت نکات مراقبتی، از بروز مشکلات پیشگیری کنند یا در صورت بروز، آن‌ها را سریع‌تر شناسایی و درمان کنند.

عوارض شایع پس از جراحی تعویض مفصل رانبعضی از عوارض در درصدی از بیماران دیده می‌شود و جزو مواردی هستند که تیم درمانی معمولاً برای مدیریت آن‌ها برنامه‌ریزی دارد. این عوارض معمولاً قابل کنترل و موقتی هستند. درد و تورم پس از عملوجود درد در محل جراحی تعویض مفصل لگن در هفته‌های ابتدایی کاملاً طبیعی است. تورم نیز معمولاً در پا و مچ پا دیده می‌شود.

فیبروز دیسپلازی فیبروز دیسپلازی وضعیتی است که در آن به جای بافت سالم استخوان، بافت فیبروز یا همان بافت فیبری ضعیف‌تر در استخوان‌های بدن رشد می‌کند. این بیماری می‌تواند هر استخوانی در بدن را درگیر کند و باعث می‌شود استخوان‌ها ضعیف‌تر شده و احتمال شکستگی استخوان‌ها در طول زندگی افزایش یابد. این وضعیت از نظر پزشکی نوعی اختلال استخوانی خوش‌خیم است؛ به این معنا که فیبروز دیسپلازی باعث انتشار بیماری به سایر استخوان‌ها نمی‌شود و محدود به همان ناحیه یا نواحی درگیر باقی می‌ماند. انواع فیبروز دیسپلازی فیبروز دیسپلازی بر اساس تعداد استخوان‌های درگیر به دو نوع تقسیم می‌شود: نوع مونوستوتیک که فقط یک استخوان را درگیر می‌کند.

نوع پلی‌اُستوتیک که چندین استخوان را درگیر می‌کند. اگر فرد مبتلا به سندروم مک‌کون-آلبرایت باشد، به احتمال زیاد نوع پلی‌اُستوتیک فیبروز دیسپلازی را دارد. این سندروم نادر علاوه بر استخوان‌ها، پوست و سیستم غدد درون‌ریز بدن را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم و نشانه‌ها فیبروز دیسپلازی ممکن است باعث بروز علائم و نشانه‌های متعددی شود که شامل موارد زیر هستند: شکستگی‌های استخوانی درد در استخوان‌ها تغییر شکل در استخوان‌ها ایجاد ناحیه متورم بدون درد بر روی دنده‌ها انحنای ستون فقرات (اسکولیوز) بیرون‌زدگی چشم‌ها عدم هماهنگی فک‌ها ناهماهنگی یا تغییر شکل دندان‌ها گرفتگی بینی جالب است بدانید که ممکن است فرد مبتلا هیچ علامتی نداشته باشد و این بیماری صرفاً در رادیوگرافی‌هایی که به دلایل دیگر گرفته شده، کشف شود.