دوز تجویزی دیکلوفناک ممکن است به برنامه درمانی فرد بستگی داشته باشد. عوامل دیگر، از جمله تشخیص دقیق شما، وزن بدن و سابقه پزشکی‌تان نیز می‌توانند بر دوز مصرفی دیکلوفناک تأثیر بگذارند. دیکلوفناک به صورت قرص خوراکی با آزادسازی تأخیری (DR)* و قرص خوراکی با آزادسازی طولانی‌مدت (ER)† عرضه می‌شود. قرص DR معمولاً دو یا سه بار در روز مصرف می‌شود.

قرص ER معمولاً یک بار در روز مصرف می‌شود. دیکلوفناک برای درمان موارد زیر در بزرگسالان تأیید شده است:استئوآرتریتآرتریت روماتوئیداسپوندیلیت آنکیلوزاندیکلوفناک یک داروی ژنریک است و به گروه دارویی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) تعلق دارد. نسخه برند نام‌دار از این دارو در دسترس نیست. توجه داشته باشید که دو نوع نمک مختلف از دیکلوفناک وجود دارد: دیکلوفناک سدیم و دیکلوفناک پتاسیم.

ستیریزین یکی از آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم است که به‌صورت بدون نسخه برای کاهش علائم آلرژی مانند تب‌یونجه، کهیر و رینیت آلرژیک در بزرگسالان و کودکان بالای ۶ سال استفاده می‌شود. این دارو در اشکال مختلف خوراکی شامل قرص‌های معمولی، قرص‌های جویدنی، قرص‌های حل‌شونده در دهان، کپسول و محلول عرضه می‌شود که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. اگرچه ستیریزین اغلب تحمل خوبی دارد، ممکن است طیف وسیعی از عوارض جانبی را ایجاد کند که بسته به دوز، سن فرد، سازگاری بدن و سایر داروهای مصرفی متفاوت است. در ادامه به تفصیل عوارض شایع، خفیف و جدی این دارو و راهکارهای مقابله با آن‌ها پرداخته‌ایم.

عوارض جانبی شایع‌تر ستیریزینعوارض جانبی شایع ستیریزین معمولاً ملایم بوده و پس از چند روز تا چند هفته به‌تدریج کاهش می‌یابند. با این حال، شدت و مدت این علائم در هر فرد متفاوت است. اگر علائم بیشتر از دو هفته ادامه یافت یا به‌مرور تشدید شد، حتماً با پزشک یا داروساز مشورت کنید. خواب‌آلودگی و کسالت: احساس خواب‌آلودگی، سنگینی پلک‌ها و کاهش سطح هوشیاری که ممکن است تاثیر جزئی بر تمرکز روزانه داشته باشد.