زینک یا روی یکی از مواد معدنی ضروری برای عملکرد سیستم ایمنی، ساخت پروتئین، ترمیم بافت‌ها و بسیاری از فرایندهای متابولیک است، اما بیشتر لزوماً بهتر نیست. مصرف مکمل زینک در دوزهای بالا، به‌ویژه اگر برای هفته‌ها یا ماه‌ها ادامه پیدا کند، می‌تواند تعادل مواد معدنی بدن را برهم بزند و عوارضی ایجاد کند که در برخی موارد جدی و حتی ماندگار هستند. برای بیشتر بزرگسالان، نیاز روزانه زینک از منابع غذایی نسبتاً پایین است و بسیاری از افراد می‌توانند نیاز خود را بدون مکمل تأمین کنند. نکته مهم این است که حد بالای قابل‌تحمل مصرف زینک برای بزرگسالان ۴۰ میلی‌گرم در روز از مجموع غذا و مکمل است و عبور مداوم از این مقدار، خطر عوارض را افزایش می‌دهد.

کمبود مس یکی از مهم‌ترین عوارض مصرف زیاد زینک است مصرف بالای زینک می‌تواند جذب مس را در روده کوچک کاهش دهد، زیرا این دو ماده معدنی تا حدی از مسیرهای انتقال مشترکی استفاده می‌کنند. در نتیجه، مصرف مداوم زینک در مقادیر بالا ممکن است به‌تدریج ذخایر مس بدن را کاهش دهد و عملکرد طبیعی آن را مختل کند. مس برای تولید انرژی، تشکیل گلبول‌های قرمز و حفظ سلامت سیستم عصبی ضروری است. کمبود طولانی‌مدت آن می‌تواند پیامدهای قابل‌توجهی داشته باشد، از جمله: کم‌خونی و کاهش تعداد گلبول‌های قرمز ضعیف شدن استخوان‌ها مشکلات عصبی مانند بی‌حسی یا اختلال در راه رفتن افزایش احتمال ابتلا به عفونت‌ها نکته مهم: یکی از اشتباهات رایج این است که عوارض زینک را صرفاً به خود زینک نسبت دهیم؛ در مصرف طولانی‌مدت و دوزهای بالا، بخش مهمی از مشکل ممکن است از اختلال در وضعیت مس بدن ناشی شود.

گاباپنتین دارویی است که بیشتر برای کنترل برخی انواع تشنج و درمان دردهای عصبی تجویز می‌شود و در بسیاری از بیماران دارویی مؤثر است. با این حال، مانند هر داروی دیگری می‌تواند عوارضی ایجاد کند که برخی از آن‌ها، هرچند نادر، نیازمند توجه پزشکی فوری هستند. در بیشتر افراد، عوارض شایع‌تر گاباپنتین شامل خواب‌آلودگی و سرگیجه است، اما واکنش‌های حساسیتی شدید، اختلالات تنفسی و برخی تغییرات رفتاری نیز ممکن است رخ دهند. آگاهی از این علائم به بیمار کمک می‌کند در صورت بروز یک عارضه جدی، مراجعه پزشکی را به تأخیر نیندازد.

تغییرات خلقی و رفتاری داروهای ضدتشنج، از جمله گاباپنتین، با افزایش خطر برخی تغییرات خلقی و رفتاری مرتبط دانسته شده‌اند و این موضوع از هشدارهای مهم ایمنی درباره این گروه دارویی است. بنابراین، هرگونه تغییر قابل‌توجه و جدید در خلق‌وخو یا رفتار فردی که گاباپنتین مصرف می‌کند باید جدی گرفته شود و با پزشک در میان گذاشته شود. در صورت مشاهده تغییرات نگران‌کننده در وضعیت روانی یا رفتاری، به‌ویژه اگر ناگهانی یا شدید باشند، لازم است فرد هرچه سریع‌تر تحت ارزیابی پزشکی قرار گیرد. برای حفظ ایمنی، نباید چنین تغییراتی را صرفاً به استرس، خستگی یا بیماری زمینه‌ای نسبت داد.

مصرف روزانه مولتی‌ویتامین برای بسیاری از افراد به بخشی از برنامه سلامت تبدیل شده است، اما شواهد علمی نشان نمی‌دهد که افراد سالمی که رژیم غذایی متعادل و متنوع دارند، الزاماً با مصرف این مکمل‌ها از مزایای قابل‌توجهی برخوردار شوند. در مقابل، در برخی شرایط خاص مانند بارداری، سالمندی، رژیم‌های غذایی محدودکننده یا وجود کمبودهای تغذیه‌ای، مکمل‌های مناسب می‌توانند نقش مهمی داشته باشند. نکته مهم این است که مولتی‌ویتامین قرار نیست جایگزین یک رژیم غذایی باکیفیت شود. غذاهای کامل علاوه بر ویتامین‌ها و مواد معدنی، مجموعه‌ای از پروتئین‌ها، فیبر، ترکیبات زیست‌فعال و سایر مواد مغذی را فراهم می‌کنند که یک قرص مولتی‌ویتامین نمی‌تواند به‌طور کامل بازسازی کند.

محدودیت‌های مولتی‌ویتامین‌ها مولتی‌ویتامین‌ها ممکن است برای برخی افراد مفید باشند، اما نمی‌توان آن‌ها را راه‌حلی عمومی برای ارتقای سلامت در نظر گرفت. دلایل مختلفی وجود دارد که توضیح می‌دهد چرا مصرف این مکمل‌ها ممکن است آن‌طور که بسیاری از افراد انتظار دارند، به بهبود سلامت منجر نشود: تفاوت در جذب مواد مغذی: بدن همه مواد مغذی موجود در مولتی‌ویتامین را به یک اندازه جذب نمی‌کند و عواملی مانند سن، وضعیت سلامت، ترکیب رژیم غذایی و شرایط دستگاه گوارش می‌توانند بر میزان جذب تأثیر بگذارند. برآورد بیش از حد اثر مکمل: بسیاری از افراد تصور می‌کنند مولتی‌ویتامین می‌تواند کمبودهای یک رژیم غذایی نامناسب را جبران کند، اما مکمل نمی‌تواند مزایای یک رژیم غذایی متعادل و سرشار از مواد غذایی مغذی را جایگزین کند. اثر محدود در پیشگیری از بیماری‌های مزمن: در افراد سالم، شواهد موجود نشان می‌دهد که مولتی‌ویتامین‌ها تأثیر قابل‌توجهی بر کاهش خطر بیماری قلبی، سرطان یا افت شناختی مرتبط با افزایش سن ندارند.