بدن برای جذب و استفاده مؤثر از ویتامین‌ها و مواد معدنی، به زمان‌بندی درست مصرف آن‌ها نیاز دارد. برخی مکمل‌ها همراه غذا بهتر جذب می‌شوند و بعضی دیگر در صورت مصرف با معده خالی عملکرد بهتری دارند. شناخت این تفاوت‌ها کمک می‌کند بیشترین فایده را از مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید دریافت کنید و از عوارض گوارشی احتمالی نیز جلوگیری شود. بهترین زمان مصرف مکمل‌ها به نوع ماده مغذی، شکل مکمل و شرایط بدنی هر فرد بستگی دارد.

در ادامه، زمان مناسب مصرف ویتامین‌های محلول در آب، ویتامین‌های محلول در چربی و برخی مواد معدنی پرمصرف به‌طور کامل و کاربردی بررسی می‌شود. بهترین زمان برای مصرف ویتامین‌های محلول در آب ویتامین‌های محلول در آب در آب حل می‌شوند و برای جذب شدن الزاماً به غذا نیاز ندارند. این گروه شامل ویتامین‌های گروه ب و ویتامین ث است که نقش‌های حیاتی در تولید انرژی، سلامت سیستم عصبی و ایمنی بدن دارند. از آنجا که اغلب این ویتامین‌ها در بدن ذخیره نمی‌شوند، لازم است به‌صورت روزانه دریافت شوند.

منیزیم گلیسینات یکی از پرکاربردترین مکمل‌های منیزیم است که به‌دلیل جذب بالا و اثر ملایم‌تر بر دستگاه گوارش، محبوبیت زیادی دارد. این نوع منیزیم اغلب برای بهبود کیفیت خواب، کاهش استرس، حمایت از عملکرد عضلات و پیشگیری از کمبود منیزیم استفاده می‌شود. با وجود ایمنی نسبی، مصرف منیزیم گلیسینات به‌ویژه در دوزهای بالا یا مصرف طولانی‌مدت می‌تواند با عوارض جانبی همراه باشد. آگاهی از این عوارض به شما کمک می‌کند تا مصرفی ایمن‌تر و هوشمندانه‌تر داشته باشید.

اسهال یکی از شایع‌ترین عوارض جانبی مصرف دوزهای بالای منیزیم گلیسینات، اسهال است. این حالت معمولاً با تهوع خفیف و گرفتگی شکم همراه می‌شود و نشانه‌ای از دریافت بیش از حد منیزیم محسوب می‌شود. هرچند منیزیم گلیسینات نسبت به بسیاری از اشکال دیگر منیزیم احتمال کمتری برای ایجاد اسهال دارد، اما در صورت افزایش دوز، بخشی از منیزیم جذب‌نشده در روده باقی می‌ماند و باعث افزایش حرکات روده می‌شود. نفخ و گاز معده برخی افراد پس از مصرف منیزیم گلیسینات دچار نفخ یا افزایش گاز معده می‌شوند.