داروهای آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون-۱ (GLP-1)، مانند اوزمپیک (Ozempic) و وگووی (Wegovy)، در سال‌های اخیر برای درمان دیابت نوع ۲ و کمک به کاهش وزن با محبوبیت فوق‌العاده‌ای مواجه شده‌اند¹. با این حال، مطالعات نشان می‌دهند که این داروها برای همه افراد، به ویژه در زمینه کاهش وزن، به طور یکسان مؤثر نیستند. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد نوع جدیدی از دارو به نام الورالینتاید (eloralintide)، که هورمون متفاوتی به نام آمیلین را هدف قرار می‌دهد، به افراد کمک کرده است تا کاهش وزن قابل توجهی داشته باشند². بر اساس گزارش فدراسیون جهانی چاقی، تا سال ۲۰۲۴، حدود ۳ میلیارد نفر در سراسر جهان دچار اضافه‌وزن یا چاقی بودند.

برای کمک به مبارزه با چاقی، مصرف داروهای کاهش وزن در سال‌های اخیر به شدت افزایش یافته است و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد حدود یک نفر از هر هشت بزرگسال، داروهای آگونیست گیرنده GLP-1 را مصرف کرده‌اند. نیاز به هدف‌گیری مسیرهای بیولوژیکی متفاوت با وجود محبوبیت داروهای GLP-1، همه افرادی که آن‌ها را مصرف می‌کنند، وزن کم نمی‌کنند و مطالعات پیشین نشان می‌دهند که تا ۱۷٪ از مصرف‌کنندگان این داروها ممکن است به آن پاسخ ندهند. دکتر لیانا ک. بیلینگز، متخصص برجسته تحقیقات بالینی در دیابت، اشاره می‌کند که چاقی یک بیماری مزمن پزشکی بسیار پیچیده است³.