سیستاگون یک داروی برند است که به صورت کپسول‌های خوراکی برای درمان بیماری سیستینوزیس نفروپاتیک تجویز می‌شود. این دارو حاوی ماده موثره سیستئامین است که در دسته داروهای کاهش‌دهنده سطح سیستین در بدن قرار می‌گیرد. در بیماری سیستینوزیس، اسید آمینه‌ای به نام سیستین در سلول‌های بدن تجمع می‌یابد و به اندام‌ها آسیب می‌زند. سیستاگون با تبدیل سیستین به شکلی که بدن راحت‌تر آن را دفع می‌کند، به بهبود وضعیت بیمار کمک می‌نماید.

دوز مصرفی و نحوه استفاده از سیستاگون دوز سیستاگون که پزشک تجویز می‌کند به عوامل متعددی از جمله سن، وزن بدن و میزان تحمل عوارض بستگی دارد. این دارو در دو قدرت ۵۰ میلی‌گرمی و ۱۵۰ میلی‌گرمی تولید شده و معمولاً چهار بار در شبانه‌روز مصرف می‌شود. برای بزرگسالان، دوز نگهدارنده معمولاً ۵۰۰ میلی‌گرم در هر نوبت است که مجموعاً به ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز می‌رسد. پزشکان درمان را با دوز پایین شروع کرده و طی ۴ تا ۶ هفته به تدریج آن را افزایش می‌دهند تا بدن به دارو عادت کند.

مطالعه‌ای تازه نگرانی‌هایی را درباره‌ی استفادهٔ بلندمدت از مکمل ملاتونین و افزایش خطر بیماری‌های قلبی مطرح کرده است. طبق یافته‌های پژوهشگران، افرادی که بیش از یک سال از ملاتونین برای درمان بی‌خوابی استفاده کرده‌اند، بیشتر در معرض نارسایی قلبی و مرگ ناشی از آن قرار داشته‌اند. هرچند هنوز رابطهٔ علت و معلولی تأیید نشده است، اما نتایج، لزوم احتیاط در مصرف طولانی‌مدت این مکمل را یادآور می‌شود. ملاتونین چیست؟

ملاتونین هورمونی است که به‌طور طبیعی در غدهٔ صنوبری مغز تولید می‌شود و چرخهٔ خواب و بیداری بدن را تنظیم می‌کند. سطح ملاتونین در تاریکی افزایش و در روشنایی کاهش می‌یابد. نسخهٔ مکمل ملاتونین شکل سنتتیک همین هورمون است و معمولاً برای درمان بی‌خوابی و تنظیم اختلاف ساعت (جت لگ) به کار می‌رود. طبق آمار، حدود یک‌سوم مردم ایالات متحده خواب کافی (حداقل ۷ ساعت در شبانه‌روز) ندارند و حدود ۱۰٪ از بی‌خوابی مزمن رنج می‌برند.