مکمل‌های پروستات به‌عنوان محصولاتی برای حمایت از سلامت پروستات و کاهش خطر بیماری‌هایی مانند سرطان پروستات و هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات (BPH) به بازار عرضه می‌شوند. با این حال، شواهد علمی در مورد اثربخشی این مکمل‌ها، مانند لیکوپن، سلنیوم و نخل اره‌ای، اغلب محدود است، اما برخی استثناها وجود دارند که در ادامه بررسی می‌شوند. سلنیوم: آنتی‌اکسیدانی برای محافظت سلولی سلنیوم یک ماده معدنی ضروری با خواص آنتی‌اکسیدانی است که با خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد، از آسیب DNA و پیری زودرس سلول‌ها جلوگیری می‌کند [1]. این ماده معدنی در کاهش خطر بیماری‌های مرتبط با پیری، مانند سرطان پروستات، نقش دارد، اما نتایج تحقیقات متفاوت است.

مزایا: مطالعات مبتنی بر جمعیت نشان داده‌اند که کمبود سلنیوم با افزایش خطر سرطان پروستات مرتبط است، که نشان‌دهنده اهمیت آن در رژیم غذایی است [2]. معایب: آزمایش‌های کنترل‌شده انسانی نشان داده‌اند که دوزهای روزانه ۵۰۰ میکروگرم سلنیوم تأثیری بر کاهش خطر سرطان پروستات در مردان مسن ندارد [1]. میزان توصیه‌شده روزانه (RDA) سلنیوم برای مردان بالغ ۵۵ میکروگرم است و مصرف بیش از ۹۰۰ میکروگرم می‌تواند باعث تهوع، اسهال، ریزش مو، بوی سیر در دهان و درد عصبی شود [2]. مصرف متعادل سلنیوم از طریق غذاهایی مانند آجیل برزیلی یا ماهی می‌تواند ایمن‌تر باشد.