مطلب برجسته 28 نشانه تستوسترون بالا در مردان و زنان

اختلال نعوظ یکی از مشکلات شایع در مردان است و افزایش سن، فشارخون بالا، دیابت، بیماری‌های قلبی‌عروقی، برخی داروها و عوامل روان‌شناختی می‌توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند. جالب است که بعضی داروهای ضدفشارخون ممکن است عملکرد جنسی را تحت تأثیر قرار دهند، در حالی که برخی دیگر احتمال کمتری برای ایجاد این مشکل دارند. لوزارتان یکی از داروهایی است که به دلیل اثراتش بر عروق، در مطالعاتی برای بررسی احتمال بهبود عملکرد جنسی نیز مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، شواهد موجود به اندازه‌ای نیست که لوزارتان را به‌عنوان یک درمان اختصاصی برای اختلال نعوظ توصیه کنیم.

لوزارتان چگونه فشارخون را کاهش می‌دهد؟ لوزارتان یک داروی خوراکی از گروه مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین دو یا ARB است. آنژیوتانسین دو ماده‌ای است که باعث تنگ‌شدن عروق و افزایش فشارخون می‌شود. لوزارتان با مسدود کردن گیرنده‌های این ماده، از اثر آن بر رگ‌های خونی جلوگیری می‌کند و در نتیجه به گشادشدن عروق و کاهش فشارخون کمک می‌کند.

کاهش تستوسترون با افزایش سن تا حدی طبیعی است، اما این موضوع به‌تنهایی به معنای کمبود هورمون یا نیاز به درمان نیست. برای بیشتر مردان بالای ۳۰ سال، انجام روتین آزمایش تستوسترون در صورت نداشتن علائم مشخص، ضرورت ندارد و ارزیابی باید بر اساس علائم، وضعیت سلامت و معاینه پزشکی انجام شود. آیا بعد از ۳۰ سالگی باید تستوسترون را بررسی کرد؟ برخلاف تصور رایج، رسیدن به ۳۰ سالگی به‌تنهایی دلیل کافی برای انجام آزمایش تستوسترون نیست.

سطح تستوسترون معمولاً از حدود ۳۰ تا ۴۰ سالگی به‌تدریج کاهش می‌یابد و این روند بخشی از فرایند طبیعی افزایش سن محسوب می‌شود، هرچند اضافه‌وزن و سبک زندگی نامناسب می‌توانند این کاهش را تشدید کنند. در حال حاضر، رویکرد پزشکی بیشتر بر بررسی مردانی تمرکز دارد که علائم یا نشانه‌های احتمالی کمبود تستوسترون دارند، نه غربالگری همگانی همه مردان بالای یک سن مشخص. بنابراین اگر فرد سالمی هیچ علامت مشکوکی ندارد، انجام مکرر آزمایش صرفاً با هدف «بهینه‌سازی» سطح تستوسترون معمولاً توجیه علمی ندارد. نکته مهم: پایین بودن عدد تستوسترون در یک آزمایش به‌تنهایی به معنای ابتلا به کمبود تستوسترون نیست و تشخیص باید با علائم بالینی و اندازه‌گیری‌های تکرارشده انجام شود.