استروژن یک هورمون جنسی و تولید مثلی است. زنان و مردان هر دو دارای استروژن هستند، اما در افرادی که در بدو تولد به آنها زن اختصاص داده شده است، بسیار بیشتر است. استروژن مسئول تغییرات فیزیکی مرتبط با بلوغ زنان، تنظیم چرخه قاعدگی، میل جنسی، عملکرد شناختی، سلامت استخوان و متابولیسم چربی است. علائم کاهش استروژن شامل گرگرفتگی، نوسانات خلقی، اختلالات خواب، پریودهای نامنظم یا قطع آن و خشکی واژن است.

استروژن در زنان در دهه 20 سالگی به اوج خود می رسد و با نزدیک شدن به یائسگی (پایان قاعدگی) شروع به کاهش از 40 یا 50 سالگی می کند. پس از یائسگی، استروژن حتی بیشتر کاهش می یابد. علاوه بر یائسگی، سایر علل کاهش استروژن عبارتند از: اختلال عملکرد تیروئید، اختلالات هیپوفیز، ورزش بیش از حد، استرس قابل توجه، بیماری کلیوی، درمان سرطان، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و نارسایی زودرس تخمدان (POI). علائم استروژن پایین ممکن است گاهی گیج کننده باشد.

[ad_1] دستگاه داخل رحمی (IUD) یک قطعه پلاستیکی کوچک به شکل T با یک یا دو رشته پلاستیکی نازک است که از پایین T از طریق دهانه رحم و به کانال واژن آویزان می شود. اگر IUD دارید یا به فکر تهیه آن هستید، احتمالاً در مورد رشته های IUD شنیده اید. ایده این است که اگر بتوانید حدود 2 اینچ از این رشته ها را حس کنید به این معنی است که IUD شما هنوز در موقعیت صحیح قرار دارد. با این حال، ناتوانی در حس کردن رشته ها لزوماً نشانه این نیست که دستگاه حرکت کرده یا گم شده است.

رشته‌های IUD برای کمک به متخصصان مراقبت‌های بهداشتی وجود دارد که با خیال راحت دستگاه را زمانی که زمان تعویض آن فرا می‌رسد یا زمانی که دیگر نمی‌خواهید از این روش پیشگیری از بارداری استفاده کنید، خارج کنند. چگونه رشته های IUD خود را برای اولین بار بررسی کنیماگر قبلا این کار را انجام نداده اید، بررسی رشته های IUD می تواند مشکل باشد. شما فقط باید بتوانید آنها را با نوک انگشتان خود حس کنید، بنابراین به راحتی از دست می دهید. اگر پریود شده‌اید، پیدا کردن رشته‌های IUD در زمان شروع لکه بینی یا پس از پایان قاعدگی آسان‌تر است.