هورمون‌ها می‌توانند روی پوست، فولیکول‌های مو و غدد چربی اثر بگذارند. به همین دلیل، بعضی تغییرات جدید یا ماندگار در پوست و مو ممکن است یکی از نشانه‌های تغییرات هورمونی یا متابولیکی باشند. با این حال، وجود جوش، ریزش مو، خشکی پوست یا افزایش موهای بدن به‌تنهایی به معنای ابتلا به اختلال هورمونی نیست. ژنتیک، افزایش سن، استرس، بیماری‌ها، داروها و کمبودهای تغذیه‌ای نیز می‌توانند تغییرات مشابهی ایجاد کنند.

جوش‌های جدید یا ماندگار در بزرگسالی آکنه فقط مشکل دوران نوجوانی نیست و ممکن است در بزرگسالی نیز ادامه پیدا کند یا حتی برای نخستین بار ایجاد شود. یکی از عوامل مهم در آکنه هورمونی، فعالیت هورمون‌های آندروژنی مانند تستوسترون است. آندروژن‌ها می‌توانند فعالیت غدد تولیدکننده چربی پوست را افزایش دهند و در نتیجه با افزایش چربی، بسته شدن منافذ و ایجاد جوش ارتباط داشته باشند. زنان نیز مانند مردان آندروژن تولید می‌کنند و تغییر در مقدار این هورمون‌ها یا افزایش حساسیت پوست به آنها می‌تواند روی پوست اثر بگذارد.

درد یا ایجاد یک توده جدید در اطراف ناف معمولاً دلایل مختلفی دارد، اما در موارد نادر می‌تواند ناشی از اندومتریوز ناف باشد. در این بیماری، بافتی شبیه بافت آندومتر در داخل یا اطراف ناف رشد می‌کند و ممکن است باعث درد، تورم، تغییر رنگ پوست یا حتی خونریزی شود. یکی از سرنخ‌های مهم این بیماری، ارتباط علائم ناف با چرخه قاعدگی است؛ برای مثال ممکن است توده یا درد نزدیک ناف در روزهای قاعدگی بیشتر شود. اندومتریوز ناف بیماری نادری است و حدود یک درصد موارد اندومتریوز را تشکیل می‌دهد، اما تشخیص آن اهمیت دارد زیرا درمان مناسب می‌تواند علائم را کاهش دهد و از عوارض بیماری جلوگیری کند.

اندومتریوز ناف چه علائمی دارد؟ علائم می‌توانند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. برخی افراد فقط تغییر کوچکی در ظاهر ناف مشاهده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر درد یا خونریزی قابل توجه دارند. مهم‌ترین علائم عبارت‌اند از: ایجاد توده یا تورم کوچک در ناف، به‌خصوص هنگام قاعدگی وجود توده‌ای که ممکن است به‌سختی قابل مشاهده یا لمس باشد تغییر رنگ ناحیه ناف به قهوه‌ای یا آبی درد ناف که شدت آن در طول چرخه قاعدگی تغییر می‌کند خونریزی از داخل یا اطراف ناف ارتباط درد یا تورم با قاعدگی یکی از نشانه‌هایی است که می‌تواند پزشک را به اندومتریوز ناف مشکوک کند.

یائسگی بخشی طبیعی از روند زندگی زنان است که با تغییر تدریجی عملکرد تخمدان‌ها و کاهش تولید هورمون‌های جنسی همراه می‌شود. در این دوره، تخمدان‌ها به‌تدریج آزادسازی تخمک و تولید هورمون‌های استروژن و پروژسترون را متوقف می‌کنند و در نهایت قاعدگی پایان می‌یابد. با این حال، یائسگی همیشه به‌صورت تدریجی اتفاق نمی‌افتد. در برخی افراد، جراحی یا بعضی درمان‌های پزشکی می‌تواند عملکرد تخمدان‌ها را به‌طور ناگهانی متوقف کند و باعث بروز یائسگی شود.

علت اصلی یائسگی چیست؟ عامل اصلی یائسگی، کاهش عملکرد تخمدان‌ها و در نتیجه کاهش تولید استروژن و پروژسترون است. استروژن نقش مهمی در تنظیم چرخه قاعدگی دارد و به رشد پوشش داخلی رحم در طول هر چرخه کمک می‌کند. در سال‌های منتهی به یائسگی که به آن دوران پیش‌یائسگی گفته می‌شود، تولید هورمون‌ها دیگر نظم قبلی را ندارد.