پژوهش‌ها نشان می‌دهند که ورزش می‌تواند درد قاعدگی را تا حدود ۲۵٪ کاهش دهد و خلق‌وخو را بهبود بخشد. با این حال، فعالیت‌های بدنی شدید ممکن است باعث تغییراتی در قاعدگی مانند لکه‌بینی، کاهش خون‌ریزی یا حتی قطع موقت پریود شود. در صورت تداوم این تغییرات برای چند ماه، مراجعه به پزشک ضروری است. ¹ ² تغییر سطح انرژی در طول چرخه قاعدگی تغییرات هورمونی در طول چرخه قاعدگی، نقش مهمی در میزان انرژی و عملکرد فیزیکی دارند.

در برخی فازها احساس قدرت و انگیزه بیشتری برای ورزش دارید، در حالی‌که در فازهای دیگر ممکن است خستگی یا کاهش تمرکز را تجربه کنید. مراحل چرخه قاعدگی و تأثیر آن بر ورزش فاز قاعدگی (روزهای ۱ تا ۵): در آغاز قاعدگی، سطوح استروژن و پروژسترون پایین است اما به تدریج افزایش می‌یابد. برخی افراد احساس خستگی دارند، در حالی‌که برخی دیگر انجام فعالیت‌های سبک مانند پیاده‌روی یا یوگا را راحت‌تر می‌یابند. فاز فولیکولی (روزهای ۶ تا ۱۴): استروژن به سرعت افزایش می‌یابد و بدن برای تخمک‌گذاری آماده می‌شود.

افرادی که علائم مرتبط با یائسگی را تجربه می‌کنند، ممکن است از درمان‌های هورمونی، داروهای غیربرجسته از نظر هورمونی، اصلاح سبک زندگی و درمان‌های مکمل بهره‌مند شوند. دوره انتقال به یائسگی زمانی رخ می‌دهد که بدن فرد تولید هورمون‌هایی مانند استروژن و پروژسترون را کاهش می‌دهد. زمانی که فرد به مدت حداقل ۱۲ ماه پریود نداشته باشد، رسماً وارد مرحله یائسگی می‌شود¹. میانگین سنی وقوع یائسگی حدود ۵۱ سال است.

سال‌های پیش از یائسگی که تغییرات هورمونی آغاز می‌شوند «پری‌منوپوز» نام دارند، در حالی‌که سال‌های پس از آن را «پست‌منوپوز» می‌گویند. نوسانات هورمونی در این دوران می‌تواند باعث بروز علائمی مانند گرگرفتگی، بی‌خوابی، تغییرات خلقی و خشکی واژن شود. یائسگی علاوه بر علائم فیزیکی، خطر ابتلا به برخی بیماری‌ها مانند پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی را نیز افزایش می‌دهد. درمان‌های مناسب می‌توانند به کنترل این علائم و کاهش عوارض بلندمدت کمک کنند.

یائسگی زمانی اتفاق می‌افتد که قاعدگی فرد به دلیل کاهش سطح برخی هورمون‌ها متوقف می‌شود. هیچ درمان پزشکی قطعی برای به‌تعویق‌انداختن یائسگی وجود ندارد، اما برخی درمان‌ها می‌توانند به کنترل و کاهش علائم آن کمک کنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که برخی عوامل سبک زندگی ممکن است زمان شروع یائسگی را به تأخیر بیندازند، هرچند شواهد بالینی کافی برای تأیید قطعی این موضوع هنوز وجود ندارد. یائسگی معمولاً با یک مرحله گذار آغاز می‌شود که در آن الگوی چرخه‌های قاعدگی تغییر می‌کند و در نهایت، پس از توقف کامل قاعدگی، پایان می‌یابد.

این فرآیند ممکن است چندین سال طول بکشد و فرد زمانی وارد مرحله یائسگی می‌شود که به مدت ۱۲ ماه متوالی هیچ پریودی نداشته باشد¹. عوامل متعددی از جمله ژنتیک، سبک زندگی و سابقه پزشکی می‌توانند بر سن شروع یائسگی تأثیر بگذارند. در ادامه، به بررسی علل یائسگی، تغییرات هورمونی در این دوران، عوامل تأثیرگذار و زمان مناسب برای مراجعه به پزشک می‌پردازیم. علت یائسگی چیست؟