واژن یک غشای مخاطی است، به این معنا که پوست و بافت واژن سالم همیشه مرطوب است. تغییرات هورمونی، تحریک جنسی و سایر عوامل می‌توانند بر میزان رطوبت واژن تأثیر بگذارند. به‌طور معمول، داخل واژن کمی مرطوب احساس می‌شود. نوسانات هورمونی، وضعیت باروری و تحریک جنسی می‌توانند مقدار، قوام و رنگ مایعات واژن را تغییر دهند.

واژن ممکن است در زمان تحریک جنسی بسیار مرطوب شود، در حالی که یائسگی می‌تواند باعث خشکی واژن شود. مایعات واژن، یا ترشحات، برای حفظ سلامت واژن و راحتی در فعالیت جنسی ضروری هستند. با این حال، برخی افراد در مورد مایعات واژن خود احساس اضطراب می‌کنند. دانستن اینکه این مایعات چیستند، چه عملکردی دارند و چه چیزی طبیعی است، می‌تواند نگرانی‌های فرد را کاهش دهد.

بخش قابل‌مشاهده واژن شامل لابیا ماژور (لب‌های خارجی) و لابیا مینور (لب‌های داخلی) است. برخی افراد فرج خود را به‌عنوان «ایننی» یا «آوتی» توصیف می‌کنند. این‌ها اصطلاحات پزشکی نیستند. لابیا ماژور گوشتی و دارای موهای ناحیه تناسلی است.

لابیا مینور ممکن است قابل‌مشاهده باشد یا نباشد. اندازه، رنگ، بافت و ظاهر لابیا در هر فرد متفاوت است. واژن در داخل بدن قرار دارد. وقتی از ایننی یا آوتی صحبت می‌شود، منظور لابیا و فرج است.

واژن یک اندام خودتمیز شونده است. این عضو نیازی به محصولات پاک‌کننده خاص ندارد. برای تمیز کردن فرج، شستشوی خارجی با آب گرم کافی است. برخی افراد ترجیح می‌دهند فرج، یعنی بخش خارجی اندام تناسلی، را تمیز کنند.

این کار می‌تواند حس تمیزی و اعتمادبه‌نفس را افزایش دهد. اما تمیز کردن بیش‌ازحد ممکن است اثرات منفی داشته باشد. استفاده از دوش واژینال یا محصولات مشابه می‌تواند باعث التهاب شود. این محصولات تعادل pH واژن را مختل می‌کنند [1].