پس از تمرینات ورزشی، بسیاری از افراد تصور می‌کنند که بهترین راه برای ریکاوری، استراحت کامل و بی‌حرکتی است. درحالی‌که تحقیقات نشان می‌دهد انجام حرکات سبک و کنترل‌شده می‌تواند روند ترمیم عضلات را سرعت ببخشد، گردش خون را بهبود دهد و بدن را برای تمرین بعدی آماده‌تر کند. ریکاوری فعال یکی از مؤثرترین روش‌های بازسازی بدن پس از فعالیت بدنی است که هم ورزشکاران حرفه‌ای و هم افراد عادی می‌توانند از آن بهره ببرند. در ادامه با بهترین روش‌های ریکاوری فعال، مزایای آن و تفاوتش با استراحت کامل آشنا می‌شوید.

ریکاوری فعال چیست؟ ریکاوری فعال به هر نوع فعالیت بدنی سبک گفته می‌شود که شدت آن بیشتر از استراحت کامل اما بسیار کمتر از یک جلسه تمرین ورزشی باشد. هدف از این فعالیت‌ها کالری‌سوزی یا افزایش قدرت عضلات نیست، بلکه کمک به بازیابی بدن بین جلسات تمرینی است تا فرد در تمرین بعدی عملکرد بهتری داشته باشد. این نوع ریکاوری معمولاً با حرکات آرام و کم‌فشار انجام می‌شود و باعث افزایش جریان خون، بهبود تغذیه عضلات، روان‌تر شدن حرکت مفاصل و کاهش احساس خشکی بدن می‌شود.

سال‌ها به افراد مبتلا به فشار خون بالا توصیه می‌شد که تنها ورزش‌های هوازی با شدت متوسط انجام دهند و از فعالیت‌های شدید دوری کنند. اما نتایج یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که افزودن دوره‌های بسیار کوتاه ورزش شدید، در صورتی که به‌درستی و با مدت‌زمان محدود انجام شود، می‌تواند فواید قلبی‌عروقی بیشتری نسبت به ورزش با شدت متوسط به‌تنهایی داشته باشد. البته این یافته به معنای انجام ورزش‌های شدید و طولانی نیست. پژوهشگران تأکید می‌کنند که کلید موفقیت، انجام دوره‌های کوتاه و کنترل‌شده حدود یک دقیقه‌ای در کنار فعالیت بدنی منظم است؛ زیرا افزایش بیش از حد مدت فعالیت شدید ممکن است خطر برخی عوارض، از جمله سکته مغزی، را افزایش دهد.

خلاصه مهم‌ترین یافته‌ها افزودن دوره‌های یک دقیقه‌ای ورزش شدید به تمرینات با شدت متوسط، خطر بروز حوادث قلبی‌عروقی را در افراد مبتلا به فشار خون بالا کاهش می‌دهد. انجام ورزش شدید برای مدت بیش از یک دقیقه در هر نوبت ممکن است با افزایش خطر سکته مغزی در افراد مبتلا به فشار خون بالا همراه باشد. همچنان انجام منظم فعالیت بدنی، مهم‌ترین اصل در کنترل فشار خون و حفظ سلامت قلب محسوب می‌شود. پژوهش چه چیزی را نشان داد؟