وقتی صحبت از منابع پروتئینی کم‌چرب می‌شود، گوشت گاو شاید اولین گزینه‌ای نباشد که به ذهن می‌رسد. بااین‌حال، همه برش‌های گوشت گاو از نظر چربی یکسان نیستند و برخی از آن‌ها می‌توانند مقدار قابل‌توجهی پروتئین را با چربی اشباع نسبتاً پایین فراهم کنند. انتخاب برش مناسب، جدا کردن چربی قابل مشاهده و روش پخت، همگی در ارزش تغذیه‌ای نهایی گوشت نقش دارند. بنابراین فقط نام گوشت روی بسته‌بندی تعیین‌کننده نیست.

گوشت گاو چه زمانی «کم‌چرب» محسوب می‌شود؟ بر اساس معیار USDA، هر ۱۰۰ گرم گوشت گاو برای اینکه در گروه «کم‌چرب» قرار بگیرد باید کمتر از: ۱۰ گرم چربی کل ۴. ۵ گرم چربی اشباع ۹۵ میلی‌گرم کلسترول داشته باشد. برای عنوان «فوق‌کم‌چرب» (Extra Lean)، مقدار چربی کل باید کمتر از ۵ گرم و چربی اشباع کمتر از ۲ گرم در هر ۱۰۰ گرم باشد و کلسترول نیز همچنان کمتر از ۹۵ میلی‌گرم باقی بماند.

عدس یکی از ساده‌ترین و در عین حال مغذی‌ترین حبوبات است. ترکیبی از پروتئین گیاهی، فیبر، کربوهیدرات‌های پیچیده، فولات، آهن، منیزیم، پتاسیم و روی باعث شده است که عدس بتواند نقش مهمی در یک رژیم غذایی سالم داشته باشد. مصرف منظم عدس، به‌ویژه زمانی که جایگزین بخشی از گوشت‌های پرچرب یا کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده شود، می‌تواند به بهبود کیفیت رژیم غذایی کمک کند. برخی مطالعات نیز ارتباط مصرف بیشتر حبوبات با سلامت بهتر قلب، کنترل مناسب‌تر قند خون و مدیریت وزن را نشان داده‌اند.

البته هیچ ماده غذایی به‌تنهایی باعث کاهش وزن یا پیشگیری از بیماری نمی‌شود؛ مقدار مصرف و جایگاهی که عدس در کل رژیم غذایی پیدا می‌کند، اهمیت زیادی دارد. ۱. پروتئین و فیبر بیشتری دریافت می‌کنید عدس یکی از منابع قابل‌توجه پروتئین گیاهی است. یک فنجان عدس پخته حدود ۱۸ گرم پروتئین و ۱۵٫۶ گرم فیبر دارد.