گوجه‌فرنگی یکی از مواد غذایی مغذی و پرکاربرد در رژیم غذایی است و برای بیشتر افراد، مصرف روزانه آن کاملاً ایمن است. این ماده غذایی منبع خوبی از ویتامین C، پتاسیم، فیبر، فولات و لیکوپن است؛ ترکیبی که با سلامت قلب و کاهش خطر برخی بیماری‌های مزمن ارتباط دارد. بااین‌حال، «مفید بودن» یک ماده غذایی به این معنا نیست که مصرف بیشتر آن همیشه بهتر است. در بعضی افراد، به‌ویژه کسانی که رفلاکس، حساسیت‌های غذایی یا بیماری پیشرفته کلیوی دارند، مقدار و شکل مصرف گوجه‌فرنگی اهمیت پیدا می‌کند.

۱. ممکن است علائم رفلاکس را تشدید کند گوجه‌فرنگی به‌طور طبیعی اسیدی است و در برخی افراد مبتلا به بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) می‌تواند باعث تشدید سوزش سر دل و برگشت اسید شود. نکته مهم این است که گوجه‌فرنگی عامل ایجاد GERD نیست؛ بلکه در فردی که از قبل مستعد رفلاکس است، ممکن است علائم را تحریک یا تشدید کند. محصولات فرآوری‌شده گوجه‌فرنگی مانند سس گوجه، کچاپ و برخی سس‌های آماده نیز ممکن است برای بعضی افراد مشکل‌سازتر باشند، زیرا معمولاً اسیدی‌تر هستند و گاهی حاوی ترکیبات دیگری هستند که می‌توانند علائم گوارشی را تشدید کنند.