گرسنگی پیش از خواب برای بسیاری از افراد اتفاق می‌افتد، اما انتخاب میان‌وعده نامناسب می‌تواند باعث افزایش سریع قند خون و حتی اختلال در خواب شود. اگر واقعاً پیش از خواب گرسنه هستید، انتخاب خوراکی‌هایی سرشار از پروتئین، فیبر یا چربی‌های مفید و در عین حال کم‌قند می‌تواند گزینه مناسب‌تری نسبت به شیرینی‌ها و تنقلات فوق‌فرآوری‌شده باشد. البته یک نکته مهم وجود دارد: هیچ میان‌وعده‌ای برای همه افراد ضروری نیست. بسیاری از بزرگسالان سالم می‌توانند فاصله بین شام و صبحانه را بدون خوردن چیزی طی کنند و در صورت نداشتن گرسنگی واقعی، افزودن میان‌وعده شبانه لزوماً مزیتی برای کنترل قند خون ندارد.

بهترین میان‌وعده‌های شبانه برای قند خون ماست یونانی ساده ماست یونانی سرشار از پروتئین است و می‌تواند گزینه‌ای سیرکننده برای ساعات پایانی شب باشد. برخی پژوهش‌ها نیز نشان داده‌اند که لبنیات تخمیری می‌توانند بر میکروبیوم روده اثر بگذارند و از این طریق احتمالاً با کیفیت خواب ارتباط داشته باشند. بهتر است نوع ساده و بدون شکر افزوده را انتخاب کنید، زیرا انواع طعم‌دار ممکن است مقدار قابل‌توجهی قند افزوده داشته باشند. در صورت تمایل می‌توان مقدار کمی میوه کامل یا مغزها را نیز به آن اضافه کرد.

اضطراب معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیست و مجموعه‌ای از عوامل زیستی، روان‌شناختی و محیطی در شکل‌گیری آن نقش دارند. بااین‌حال، پژوهش‌های جدید توجه بیشتری به نقش تغذیه و مواد مغذی ضروری در عملکرد مغز معطوف کرده‌اند و کولین یکی از ترکیباتی است که اخیراً در این زمینه مورد توجه قرار گرفته است. کولین یک ماده مغذی ضروری و محلول در آب است که بدن برای ساخت استیل‌کولین، یکی از انتقال‌دهنده‌های عصبی مهم، به آن نیاز دارد. شواهد اولیه نشان می‌دهند که ممکن است بین اختلالات اضطرابی و کاهش ترکیبات حاوی کولین در برخی نواحی مغز ارتباط وجود داشته باشد، اما هنوز نمی‌توان گفت که کمبود کولین مستقیماً باعث اضطراب می‌شود.

نکته مهم: یافته‌های فعلی بیشتر نشان‌دهنده یک ارتباط هستند، نه اثبات رابطه علت و معلولی؛ بنابراین افزایش مصرف کولین نباید به‌عنوان درمان اصلی اضطراب در نظر گرفته شود. کولین چه نقشی در عملکرد مغز دارد؟ کولین برای ساخت استیل‌کولین ضروری است؛ انتقال‌دهنده‌ای عصبی که در حافظه، خلق‌وخو و عملکرد طبیعی مغز و دستگاه عصبی نقش دارد. به همین دلیل، وضعیت دریافت کولین می‌تواند از نظر عملکرد عصبی اهمیت داشته باشد، هرچند نقش دقیق آن در اختلالات اضطرابی هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است.