میکروگرین‌ها سبزی‌های تازه‌ای هستند که تقریباً یک تا سه اینچ (۵/۲ تا ۷/۵ سانتی‌متر) ارتفاع دارند. آنها دارای چاشنی معطر و مقدار مواد مغذی غلیظ هستند و در ترکیبی از رنگ ها و بافت ها وجود دارند. میکروگرین ها گیاهان بچه ای هستند که بین جوانه و سبزه قرار می گیرند. گفته می شود، آنها نباید از جوانه هایی که لایه ای ندارند شگفت زده شوند.

جوانه ها همچنین یک چرخه رشد کوتاه و عالی دو تا هفت روزه دارند. در مقابل، میکروگرین‌ها معمولاً هفت تا بیست و یک روز پس از جوانه‌زنی، زمانی که اولین برگ‌های واقعی گیاه ظاهر شدند، کاشته می‌شوند. از زمان شروع به کار خود در صحنه رستوران کالیفرنیا در دهه 1980، میکروگرین ها به طور پیوسته بر محبوبیت خود افزوده اند. این سبزی‌های معطر، که به‌عنوان میکرو سبزی یا کوفته‌های گیاهی نیز شناخته می‌شوند، دارای طعم و مزه‌ای هستند و رنگدانه‌های خوش‌آمدی را در غذاهای مختلف افزایش می‌دهند.

ریواس یک گیاه علفی و چند ساله است که به طور گسترده برای ساقه های خوراکی آن که در آشپزی و دسر استفاده می شود، کشت می شود. از خانواده Polygonaceae و جنس Rheum است. ریواس با ساقه های بزرگ، ضخیم و گوشتی با طعم ترش مشخص می شود که اغلب با مواد شیرین در کاربردهای آشپزی جفت می شود. در آب و هوای معتدل رشد می کند و به خاکی با زهکشی خوب نیاز دارد.

از نظر گیاه‌شناسی، ریواس با برگ‌های مثلثی شکل متمایز و ساقه‌های قرمز، سبز یا صورتی غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی، به عنوان یک گیاه خوشبویی طبقه‌بندی می‌شود. ریواس تاریخچه ای طولانی دارد و در حدود 2700 سال قبل از میلاد در چین برای اهداف دارویی به وجود آمد. بعداً در قرن 18 به اروپا گسترش یافت و به دلیل ماهیت سخت و سازگاری آن به یک محصول کشت شده محبوب برای ساقه های خوراکی آن تبدیل شد. هدف این مقاله ارائه یک نمای کلی مختصر از مشخصات تغذیه ای، فواید سلامتی و کاربرد آشپزی آن است.