گزنه از قدیم الایام در طب گیاهی جزء اصلی بوده است. مصریان باستان از گزنه برای درمان آرتروز و کمردرد استفاده می‌کردند، در حالی که سربازان رومی آن را روی خود می‌مالیدند تا گرم بمانند. 1). نام علمی آن، گزنه، از کلمه لاتین آمده است uroکه به معنای «سوختن» است، زیرا برگ‌های آن می‌توانند در هنگام تماس باعث احساس سوزش موقت شوند.

برگها دارای ساختارهای مو مانندی هستند که نیش می زنند و همچنین باعث خارش، قرمزی و تورم می شوند. 2). با این حال، هنگامی که آن را به یک مکمل، خشک، منجمد خشک یا پخته فرآوری کرد، گزنه را می توان با خیال راحت مصرف کرد. مطالعات آن را به تعدادی از مزایای سلامتی بالقوه مرتبط می کند.

ریشه بیدمشک سرشار از آنتی اکسیدان است و ممکن است به عنوان یک درمان طبیعی برای شرایط مختلف استفاده شود. همچنین به صورت چای، ریشه، پودر یا عصاره موجود است و می تواند در بسیاری از دستور العمل ها گنجانده شود. ریشه بیدمشک ریشه بیدمشک گیاهی بومی آسیای شمالی و اروپا است، اگرچه اکنون در ایالات متحده رشد می کند. ریشه های عمیق گیاه بیدمشک بسیار دراز است و رنگ آن از بژ تا قهوه ای و از بیرون تقریبا سیاه است.

ریشه بیدمشک برای قرن ها در پزشکی جامع برای درمان انواع شرایط مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. به طور سنتی، بیشتر به عنوان یک ادرار آور و کمک کننده گوارشی استفاده می شود. 1). اکنون، محققان کاربردهای بالقوه و فواید سلامتی ریشه باباآدم را کشف کرده‌اند.