آب نارگیل و شیر نارگیل هر دو از میوه نارگیل تهیه می‌شوند، اما از نظر ترکیب غذایی و کاربرد تفاوت زیادی دارند. اگر هدف اصلی شما جبران آب و الکترولیت‌های ازدست‌رفته باشد، آب نارگیل انتخاب مناسب‌تری از شیر نارگیل است؛ با این حال، برای بیشتر افراد سالم، آب ساده همچنان انتخاب اصلی و اقتصادی برای تأمین مایعات محسوب می‌شود. شیر نارگیل به دلیل مقدار بالاتر چربی و انرژی، بیشتر یک ماده غذایی و جایگزین شیر در آشپزی است تا یک نوشیدنی طراحی‌شده برای تأمین آب بدن. بنابراین مقایسه این دو محصول از نظر آبرسانی باید با توجه به ترکیب غذایی و موقعیت مصرف آن‌ها انجام شود.

چرا آب نارگیل برای آبرسانی مناسب‌تر است؟ اگرچه مطالعات مستقیمی که آب نارگیل و شیر نارگیل را از نظر آبرسانی با یکدیگر مقایسه کنند محدود هستند، ترکیب آب نارگیل نشان می‌دهد که در میان این دو، گزینه مناسب‌تری برای تأمین مایعات است. چند ویژگی مهم آب نارگیل در این زمینه عبارت‌اند از: آب نارگیل سرشار از آب و برخی الکترولیت‌هاست. این نوشیدنی حاوی مواد معدنی مانند پتاسیم، سدیم، منیزیم و منگنز است که می‌توانند در شرایطی مانند تعریق یا از دست دادن مایعات، به تأمین بخشی از آب و الکترولیت‌های مورد نیاز بدن کمک کنند.

آب قلیایی در سال‌های اخیر به یکی از محصولات پرطرفدار بازار سلامت تبدیل شده و ادعاهای مختلفی درباره اثر آن بر سم‌زدایی بدن، کاهش بیماری‌ها، بهبود عملکرد ورزشی و حتی تغییر اسیدیته بدن مطرح می‌شود. با این حال، شواهد علمی موجود نشان نمی‌دهند که آب قلیایی برای بیشتر افراد سالم مزیتی مهم و ثابت‌شده نسبت به آب آشامیدنی معمولی داشته باشد. در واقع، برای تأمین آب مورد نیاز بدن، مهم‌ترین عامل کافی بودن مصرف مایعات و دسترسی به آب سالم است، نه بالا بودن میزان قلیایی بودن آب. بنابراین اگر آب معمولی یا تصفیه‌شده را به‌خوبی مصرف می‌کنید، در شرایط عادی دلیلی برای پرداخت هزینه بیشتر بابت آب قلیایی وجود ندارد.

آب قلیایی چیست؟ اصطلاح «قلیایی» به آبی اشاره دارد که میزان اسیدیته آن کمتر و خاصیت قلیایی آن بیشتر از آب معمولی است. آب آشامیدنی معمولاً میزان اسیدیته‌ای نزدیک به ۷ دارد، در حالی که آب‌های قلیایی تجاری معمولاً در محدوده حدود ۸ تا ۱۰ قرار می‌گیرند. آب قلیایی می‌تواند به دو شکل اصلی تولید شود: آب با قلیاییت طبیعی: این نوع آب هنگام عبور از لایه‌های سنگی و منابع غنی از مواد معدنی، موادی مانند کلسیم، منیزیم و پتاسیم را در خود حل می‌کند و همین مواد معدنی می‌توانند میزان قلیاییت آب را افزایش دهند.