روغن پالم یکی از پرمصرف‌ترین روغن‌های گیاهی در صنایع غذایی است و در محصولاتی مانند بیسکویت، شکلات، شیرینی، مارگارین، غذاهای آماده و روغن‌های سرخ‌کردنی کاربرد دارد. این روغن به دلیل قیمت مناسب، پایداری نسبتاً بالا و ویژگی‌های فیزیکی مطلوب، جایگاه گسترده‌ای در تولید مواد غذایی پیدا کرده است. بااین‌حال، تأثیر روغن پالم بر سلامت موضوعی قابل‌توجه در علم تغذیه است. این روغن حاوی چربی‌های غیراشباع و برخی ترکیبات مفید است، اما حدود نیمی از اسیدهای چرب آن را چربی‌های اشباع تشکیل می‌دهند؛ چربی‌هایی که مصرف زیاد آن‌ها می‌تواند کلسترول LDL را افزایش دهد.

مهم‌ترین نکته این است که اثر روغن پالم بر سلامت به مقدار مصرف، نوع فرآوری، شیوه استفاده و ترکیب کلی رژیم غذایی بستگی دارد. روغن پالم لزوماً سمی یا ممنوع نیست، اما معمولاً روغن‌های گیاهی مایع و غنی از چربی‌های غیراشباع، مانند روغن زیتون و کانولا، انتخاب مناسب‌تری برای مصرف روزمره هستند. ترکیب روغن پالم و ارزش تغذیه‌ای آن روغن پالم از میوه درخت نخل روغنی به دست می‌آید. ترکیب تقریبی اسیدهای چرب آن به این صورت است: نوع چربیسهم تقریبی در روغن پالمچربی اشباع۵۰ درصدچربی تک‌غیراشباع۴۰ درصدچربی چندغیراشباع۱۰ درصد این نسبت‌ها تقریبی هستند و بسته به نوع روغن و فرآوری آن ممکن است تفاوت داشته باشند.

پیه گاوی یکی از چربی‌های سنتی برای پخت‌وپز است، اما بخش قابل‌توجهی از چربی آن را اسیدهای چرب اشباع تشکیل می‌دهند. مصرف زیاد چربی‌های اشباع می‌تواند سطح LDL یا همان کلسترول «بد» را افزایش دهد؛ عاملی که در ارزیابی خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی اهمیت بیشتری از افزایش صرفِ HDL دارد. بنابراین، مسئله اصلی فقط این نیست که آیا پیه گاوی «طبیعی» یا سنتی است؛ بلکه مقدار مصرف، دفعات استفاده و مهم‌تر از همه، اینکه این چربی جایگزین چه نوع چربی دیگری در رژیم غذایی می‌شود، اهمیت دارد. ۱.

مصرف زیاد پیه گاوی می‌تواند LDL را افزایش دهد پیه گاوی تقریباً از چربی تشکیل شده و نزدیک به نیمی از اسیدهای چرب آن را چربی‌های اشباع تشکیل می‌دهند. بخش باقی‌مانده عمدتاً شامل چربی‌های تک‌غیراشباع و مقدار کمتری چربی‌های چندغیراشباع است. مصرف زیاد چربی‌های اشباع با افزایش LDL ارتباط دارد. چربی‌های اشباع می‌توانند بر نحوه تنظیم تولید و پاک‌سازی کلسترول در کبد اثر بگذارند و در نتیجه، مقدار LDL در گردش خون افزایش پیدا کند.