بهترین زمان مصرف ویتامین D برای حفظ ریتم شبانه‌روزی و بهبود جذب

بهترین زمان مصرف ویتامین D برای حفظ ریتم شبانه‌روزی و بهبود جذب

ویتامین D یک ماده مغذی حیاتی برای سلامت استخوان‌ها و عملکرد سیستم ایمنی است و به دلیل کمبود منابع غذایی کافی، بسیاری از افراد نیازمند مصرف مکمل هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که بهترین زمان مصرف مکمل ویتامین D صبح‌ها است، زیرا مصرف آن در شب ممکن است با تولید ملاتونین، که هورمون تنظیم‌کننده خواب است، تداخل ایجاد کند². برای اکثر بزرگسالان، دوز روزانه توصیه‌شده بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ واحد بین‌المللی (IU) است که البته این مقدار بسته به سن، سبک زندگی و شرایط سلامتی فرد متفاوت خواهد بود¹. تأثیر زمان مصرف بر جذب ویتامین D برخی تحقیقات پیشنهاد می‌کنند که مصرف ویتامین D در صبح می‌تواند بهتر از مصرف در عصر باشد، زیرا دریافت آن در ساعات پایانی روز می‌تواند تولید ملاتونین را کاهش دهد².

ملاتونین به ایجاد حس خواب‌آلودگی کمک می‌کند و ویتامین D با ملاتونین در تضاد عمل می‌کند؛ چرا که نور خورشید و سطح ویتامین D بر تنظیم تولید ملاتونین اثر می‌گذارند³. ریتم شبانه‌روزی (Circadian Rhythm)، که ساعت داخلی بدن برای بیداری و خواب است، ممکن است سطح ویتامین D را کنترل کند³. مطالعات نشان می‌دهد که سطح این ویتامین با زمان روز و میزان قرارگیری در معرض نور خورشید تغییر می‌کند⁴. سطح ویتامین D معمولاً در مکان‌های آفتابی بالاتر است و در مقابل، تولید ملاتونین در زمانی که نور خورشید کمتر است، مانند ماه‌های زمستان، افزایش می‌یابد².

راهنمای جدید: چه کسانی باید بیش از دوز توصیه شده ویتامین D مصرف کنند؟

راهنمای جدید: چه کسانی باید بیش از دوز توصیه شده ویتامین D مصرف کنند؟

اگرچه بیش از ۴۰٪ از بزرگسالان آمریکایی دچار کمبود ویتامین D هستند¹، اما تعیین دقیق اینکه چه زمانی فرد به مکمل‌های بیشتری نیاز دارد، همواره یک چالش بوده است. اخیراً، یک هیئت از متخصصان بالینی، دستورالعمل‌های جدیدی را برای انجمن غدد درون‌ریز (Endocrine Society) منتشر کرده‌اند که گروه‌های خاصی را مشخص می‌کند که نیاز به مصرف دوزهای بالاتر از مقدار مجاز توصیه‌شده رژیم غذایی (RDA) دارند². این دستورالعمل‌های جدید، RDA فعلی (۶۰۰ واحد بین‌المللی یا ۱۵ میکروگرم در روز برای افراد ۱ تا ۷۰ سال) را لغو نمی‌کنند؛ بلکه تنها بر نیاز ویژه برخی جمعیت‌ها به دوزهای بیشتر تأکید دارند. همچنین، این دستورالعمل‌ها برای افرادی که بیماری‌های زمینه‌ای مانند نارسایی کلیه دارند و از قبل برنامه‌های درمانی یا آزمایشی برای ویتامین D دارند، صدق نمی‌کند.

گروه‌های نیازمند به دوز بالاتر ویتامین D پس از ارزیابی کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده با دارونما، محققان به این نتیجه رسیدند که گروه‌های زیر باید بیش از مقدار توصیه‌شده فعلی ویتامین D دریافت کنند²: افراد بالای ۷۵ سال: افزایش مصرف ویتامین D در این گروه برای کمک به کاهش خطر مرگ و میر کلی ضروری است. این توصیه می‌تواند به حمایت از سلامت استخوان و عملکردهای حیاتی بدن در سنین بالا کمک کند. زنان باردار: مصرف بیشتر این ویتامین به منظور کاهش خطر پره‌اکلامپسی (مسمومیت بارداری)، کاهش خطر از دست دادن بارداری، تولد زودرس و کاهش وزن کم نوزاد هنگام تولد بسیار مهم است. تأمین کافی ویتامین D در دوران بارداری نقش مهمی در سلامت مادر و جنین دارد.

مسمومیت ویتامینی چیست و چگونه سلامت بدن را تهدید می‌کند؟

مسمومیت ویتامینی (Vitamin Toxicity) که با نام هایپرویتامینوز (Hypervitaminosis) نیز شناخته می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که فرد مقادیر بیش از حد یک ویتامین را که برای سلامتی بدن ضروری است، مصرف کند. این وضعیت می‌تواند ناشی از استفاده نادرست از مکمل‌های ویتامینی، تداخلات دارویی خاص یا رژیم غذایی نامتعادل باشد و احتمال بروز مشکلات جدی در سلامتی را به دنبال دارد. مسمومیت ویتامینی یک عارضه نسبتاً شایع است؛ به‌طور مثال، تنها در سال ۲۰۲۱ بیش از ۴۲ هزار مورد تماس مربوط به مسمومیت ویتامینی در کودکان ایالات متحده گزارش شده است که خوشبختانه بیشتر موارد عواقب پزشکی جدی نداشته‌اند¹. ویتامین‌ها و تقسیم‌بندی آن‌ها ویتامین‌ها مجموعه‌ای از مواد مغذی حیاتی هستند که برای حفظ سلامتی بدن ضروری‌اند و نقش کلیدی در عملکرد صحیح مغز، استخوان‌ها، پوست و خون دارند.

بسیاری از ویتامین‌ها توسط بدن تولید نمی‌شوند و باید از طریق غذا یا مکمل‌ها تأمین شوند؛ این ویتامین‌های ضروری شامل ویتامین A، گروه B (B1 تا B12)، ویتامین C، D، E و K هستند. ویتامین‌های محلول در چربی در مقابل محلول در آب مهم‌ترین تمایز در تعیین خطر مصرف بیش از حد ویتامین‌ها، قابلیت انحلال آن‌ها در آب یا چربی است. ویتامین‌های محلول در آب پس از هضم توسط بدن مصرف می‌شوند و معمولاً برای مدت طولانی در بافت‌ها ذخیره نمی‌شوند؛ تمام ویتامین‌های گروه B و ویتامین C جزو این گروه هستند. در مقابل، ویتامین‌های محلول در چربی که شامل A، D، E و K می‌شوند، قابلیت ذخیره‌سازی طولانی‌مدت در ذخایر چربی بدن را دارند.

📋 رژیم تخصصی