رتینول و ترتینوئین اشکالی از ویتامین A هستند که در مراقبت از پوست برای حمایت از فرآیند پیری و مبارزه با آکنه استفاده می‌شوند. این دو ترکیب ریشه‌های مشابه دارند و برخی فواید مشترک نیز دارند، اما در قدرت، دسترسی و نحوه عملکرد روی پوست تفاوت‌های قابل توجهی دارند. این ترکیبات از مکانیزم‌های مشابهی برای افزایش نوسازی سلولی، تحریک تولید کلاژن و درمان خطوط ریز، آکنه و هایپرپیگمانتاسیون استفاده می‌کنند. با این حال، مقایسه رتینول و ترتینوئین تفاوت‌های مهمی را نشان می‌دهد.

رتینول یک مشتق ملایم و بدون نسخه ویتامین A است که پس از اعمال روی پوست به رتینوئیک اسید تبدیل می‌شود. در مقابل، ترتینوئین یک رتینوئیک اسید با قدرت نسخه‌ای است که مستقیماً فعال بوده و نیازی به تبدیل ندارد. این تفاوت اساسی بر قدرت، عوارض جانبی و نتایج قابل انتظار تأثیر می‌گذارد. رتینول در مقابل ترتینوئین رتینول و ترتینوئین هر دو از خانواده رتینوئیدها هستند، اما در قدرت و مکانیزم عملکرد بسیار متفاوت‌اند.

مطالعات نشان می‌دهد استفاده از ضدآفتاب سطح ویتامین D را کاهش نمی‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد استفاده از ضدآفتاب باعث کمبود ویتامین D نمی‌شود. عوامل جغرافیایی، فصل، رنگ پوست، سن و عادات سبک زندگی نقش بزرگ‌تری در سطح ویتامین D نسبت به استفاده از ضدآفتاب دارند. ویتامین D بهترین حالت خود را از طریق یک رژیم غذایی متعادل و مکمل‌ها (در صورت نیاز) حفظ می‌کند.

مطالعات نشان داده‌اند که حتی در صورت استفاده از ضدآفتاب به میزان حداکثر توصیه‌شده، این کار منجر به کاهش سطح ویتامین D نمی‌شود. ¹ آیا محافظت در برابر آفتاب تولید ویتامین را مسدود می‌کند؟ ضدآفتاب با SPF بالا و طیف گسترده، بیشتر اشعه فرابنفش B (UVB) خورشید را فیلتر می‌کند. با وجود این، مطالعات بالینی نشان می‌دهد که استفاده روزمره از ضدآفتاب به نظر نمی‌رسد باعث کمبود ویتامین D شود.