آنچه در مورد دوقطبی و خودشیفتگی باید بدانید
در حالی که یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است برخی از ویژگیهای خودشیفتگی را از خود نشان دهد، مانند احساس بزرگی از خود بزرگنمایی یا عدم همدلی، اما ممکن است اختلال شخصیت خودشیفتگی نداشته باشد. با این حال، این دو حالت می توانند همزمان رخ دهند. اختلال دوقطبی یک وضعیت سلامت روان مادام العمر است. باعث تغییر خلق و خوی شدید از حالت اوج (شیدایی یا هیپومانیا) به پایین (افسردگی) می شود.
این تغییرات خلقی با کیفیت زندگی و توانایی فرد برای انجام کارهای روزانه تداخل دارد. انواع مختلفی از اختلال دوقطبی وجود دارد که هر کدام علائم مشخصه خود را دارند. این شامل: اختلال دوقطبی I: با این نوع، فرد باید حداقل یک دوره شیدایی را تجربه کرده باشد که ممکن است یک دوره هیپومانیک یا افسردگی اساسی به دنبال داشته باشد. این گاهی اوقات باعث جدایی از واقعیت (روان پریشی) می شود.
