استاتین

یافته‌های جدید پژوهشی نشان می‌دهد که سطح پایین لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C) که به عنوان کلسترول بد شناخته می‌شود، به‌طور مستقل از مصرف داروهای استاتین، با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است. کلسترول یک ماده حیاتی برای عملکرد صحیح سلول‌های بدن به شمار می‌رود، اما تجمع بیش از حد نوع خاصی از آن، یعنی LDL-C، ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش می‌دهد. به‌طور سنتی، افراد تشویق می‌شوند سطح LDL-C خود را کنترل کنند تا از بروز سکته مغزی و حملات قلبی پیشگیری شود. مقدمه سطح بالای کلسترول LDL-C که به آن کلسترول بد می‌گویند، به عنوان عامل اصلی بیماری‌های قلبی عروقی شناخته شده و همواره مورد توجه پزشکان قرار دارد.

برای مدیریت این وضعیت، بیماران معمولاً به محدود کردن چربی‌های اشباع، ورزش منظم و حفظ وزن سالم توصیه می‌شوند. همچنین، در بسیاری از موارد برای کاهش سطح کلسترول، داروهای استاتین تجویز می‌گردد. در همین راستا، تحقیقات پیشین ارتباطی بین مصرف استاتین‌ها و افزایش ریسک ابتلا به دیابت نوع ۲ پیدا کرده بودند¹. تحقیق جدید و یافته‌های مهم یک مطالعه ایتالیایی جدید که در نشریه Cardiovascular Diabetology منتشر شد، نشان داد که افراد دارای سطح پایین LDL-C، صرف نظر از اینکه تحت درمان با استاتین باشند یا خیر، با خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع ۲ روبرو هستند.