سویا

نمک چگونه به‌عنوان نگهدارنده غذا عمل می‌کند؟

نمک یکی از قدیمی‌ترین روش‌های نگهداری مواد غذایی است و هنوز هم در محصولاتی مانند گوشت‌های فرآوری‌شده، ماهی، ترشی‌ها و برخی غذاهای تخمیری کاربرد دارد. اما اینکه یک ماده غذایی شور است، لزوماً به این معنا نیست که در برابر فساد یا مسمومیت غذایی کاملاً ایمن است. نمک با کاهش آب قابل‌دسترس برای میکروب‌ها و ایجاد شرایط نامناسب برای رشد بسیاری از آنها، ماندگاری غذا را افزایش می‌دهد. با این حال، میزان نمک موردنیاز برای مهار رشد میکروبی می‌تواند بسیار بیشتر از مقدار موجود در بسیاری از غذاهای روزمره باشد.

نمک چگونه از فساد غذا جلوگیری می‌کند؟ نمک عمدتاً از دو مسیر به حفظ مواد غذایی کمک می‌کند: کاهش آب و ایجاد فشار اسمزی نامناسب برای میکروب‌ها. ۱. خارج کردن آب از غذا نمک از طریق فرایندی به نام «اسمز» آب را از مواد غذایی خارج می‌کند.

۹ آلرژی غذایی شایع؛ علائم، غذاهای پنهان و تشخیص

آلرژی غذایی فقط به معنای ناسازگاری با یک ماده غذایی نیست. در آلرژی، سیستم ایمنی بدن به یکی از پروتئین‌های موجود در غذا واکنش نشان می‌دهد و این واکنش می‌تواند از خارش و کهیر خفیف تا آنافیلاکسی، یعنی یک واکنش شدید و تهدیدکننده زندگی، متغیر باشد. برخی آلرژی‌های غذایی در کودکی ایجاد می‌شوند و ممکن است با افزایش سن برطرف شوند، اما بعضی دیگر معمولاً تا بزرگسالی باقی می‌مانند. از طرف دیگر، تشخیص آلرژی واقعی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حذف غیرضروری گروه‌های غذایی می‌تواند رژیم را محدود و دریافت برخی مواد مغذی را دشوار کند.

در میان غذاهای حساسیت‌زا، شیر گاو، تخم‌مرغ، بادام‌زمینی، سویا، گندم، مغزهای درختی، ماهی، صدف‌ها و کنجد از مهم‌ترین آلرژن‌های غذایی هستند. آلرژی غذایی دقیقاً چیست؟ در آلرژی غذایی، سیستم ایمنی به اشتباه یکی از پروتئین‌های غذا را تهدید تلقی می‌کند و در پاسخ، واکنش ایمنی ایجاد می‌شود. این وضعیت با عدم تحمل غذایی تفاوت دارد.

۵ غذایی که ممکن است پروبیوتیک بیشتری از کفیر داشته باشند

وقتی صحبت از پروبیوتیک‌ها می‌شود، کفیر معمولاً یکی از اولین غذاهایی است که به ذهن می‌رسد. کفیر تخمیری بر پایه شیر است و می‌تواند مجموعه متنوعی از میکروارگانیسم‌های زنده را در خود داشته باشد. اما کفیر تنها گزینه برای دریافت میکروب‌های مفید نیست. برخی غذاهای تخمیری مانند کلم‌ترش، کیمچی، کومبوچا، میسو و تمپه نیز می‌توانند حاوی تعداد و تنوع قابل توجهی از میکروارگانیسم‌های زنده باشند.

البته مقدار و نوع این میکروب‌ها در محصولات مختلف بسیار متفاوت است و نمی‌توان بر اساس نام یک غذا، تعداد دقیق پروبیوتیک‌های آن را مشخص کرد. نکته مهم دیگر این است که تخمیری بودن یک غذا لزوماً به معنای پروبیوتیک بودن آن نیست. برای اینکه میکروب‌های زنده در زمان مصرف وجود داشته باشند، روش تولید، نگهداری و به‌ویژه حرارت دادن محصول اهمیت دارد. پروبیوتیک دقیقاً چیست؟