IBS

تشخیص سندرم روده تحریک‌پذیر چگونه انجام می‌شود؟

درد یا ناراحتی شکمی، نفخ، اسهال و یبوست از علائمی هستند که ممکن است در بسیاری از مشکلات گوارشی دیده شوند؛ به همین دلیل، صرف داشتن این نشانه‌ها نمی‌توان گفت فرد به سندرم روده تحریک‌پذیر مبتلاست. تشخیص این بیماری بیشتر بر اساس الگوی علائم، مدت زمان ادامه آنها و بررسی هدفمند برای کنار گذاشتن بیماری‌های مشابه انجام می‌شود. سندرم روده تحریک‌پذیر یک اختلال در تعامل میان روده و مغز است. در این وضعیت معمولاً آسیب ساختاری مشخصی در بافت روده وجود ندارد و عواملی مانند عملکرد دستگاه عصبی، سیستم ایمنی و میکروبیوم روده می‌توانند در بروز علائم نقش داشته باشند.

آیا می‌توان سندرم روده تحریک‌پذیر را در خانه تشخیص داد؟ خیر. هیچ روش خانگی نمی‌تواند به‌طور قطعی مشخص کند که فرد به سندرم روده تحریک‌پذیر مبتلاست؛ به‌خصوص اینکه بسیاری از بیماری‌های گوارشی علائم مشابهی ایجاد می‌کنند. اگر علائم به‌طور مکرر تکرار می‌شوند، مراجعه به پزشک برای ارزیابی دقیق ضروری است.

۸ فایده کمترشناخته‌شده مصرف روزانه پروبیوتیک‌ها

پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های زنده‌ای هستند که در صورت مصرف کافی و وجود شواهد مناسب برای سویه موردنظر، می‌توانند بر سلامت دستگاه گوارش و برخی عملکردهای دیگر بدن اثر بگذارند. با این حال، یک نکته مهم اغلب نادیده گرفته می‌شود: اثر پروبیوتیک‌ها به‌شدت وابسته به سویه، مقدار مصرف و وضعیت فرد است و نمی‌توان یک محصول یا یک سویه را برای همه افراد مفید دانست. برخی سویه‌های پروبیوتیک ممکن است به کاهش علائم سندرم روده تحریک‌پذیر، حمایت از عملکرد سیستم ایمنی، مدیریت وزن، سلامت استخوان و حتی روند ترمیم زخم کمک کنند. البته پروبیوتیک‌ها جایگزین درمان پزشکی نیستند و شواهد مربوط به بسیاری از این کاربردها هنوز محدود یا ناهمگون است.

پروبیوتیک‌ها چگونه عمل می‌کنند؟ پروبیوتیک‌ها می‌توانند با تغییر ترکیب و فعالیت میکروبیوتای روده، تقویت سد مخاطی و اثرگذاری بر پاسخ‌های ایمنی و التهابی، بر سلامت بدن اثر بگذارند. این اثرات لزوماً به معنای افزایش تعداد «باکتری‌های خوب» نیست، بلکه تعامل میان سویه مصرف‌شده، میکروبیوتای موجود در بدن و شرایط فرد اهمیت بیشتری دارد. نکته مهم این است که پروبیوتیک یک ماده غذایی یا مکمل واحد نیست و هر سویه ویژگی‌های متفاوتی دارد.

شیر A2 یا شیر معمولی؛ کدام برای گوارش بهتر است؟

اگر نوشیدن شیر معمولی باعث نفخ، دل‌پیچه یا اسهال می‌شود، ممکن است شیر آ۲ برای بعضی افراد گزینه قابل‌تحمل‌تری باشد. تفاوت اصلی این دو نوع شیر در نوع پروتئین بتاکازئین آنهاست، نه در میزان کلی مواد مغذی؛ بنابراین شیر آ۲ را نباید به‌طور کلی «سالم‌تر» یا مغذی‌تر از شیر معمولی دانست. شیر آ۲ چرا ممکن است گوارش را راحت‌تر کند؟ شیر گاو معمولی حاوی ترکیبی از دو نوع پروتئین بتاکازئین، یعنی آ۱ و آ۲، است؛ در حالی که شیر آ۲ از گاوهایی به دست می‌آید که به‌طور طبیعی فقط پروتئین آ۲ تولید می‌کنند.

برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که حذف پروتئین آ۱ از شیر ممکن است در بعضی افراد، به‌ویژه افرادی که پس از مصرف شیر دچار ناراحتی گوارشی می‌شوند، علائم را کاهش دهد. نفخ، درد شکمی و اسهال پس از مصرف شیر همیشه به معنای عدم تحمل لاکتوز نیست. عدم تحمل لاکتوز زمانی رخ می‌دهد که بدن آنزیم لاکتاز کافی برای هضم قند طبیعی شیر تولید نکند و در نتیجه، لاکتوز هضم‌نشده بتواند باعث نفخ، گاز، گرفتگی شکم و اسهال شود. پروتئین آ۱ نیز ممکن است در برخی افراد علائم گوارشی مشابهی ایجاد کند.