تأثیر گرلین و لپتین بر گرسنگی و وزن
گرلین و لپتین هورمونهایی هستند که به طور مستقل و مشترک گرسنگی و سیری را تنظیم میکنند. گرلین، معروف به هورمون گرسنگی، توسط معده خالی تولید میشود و با افزایش در جریان خون، به مغز سیگنال میدهد که زمان غذا خوردن است. سطح گرلین قبل از وعدههای غذایی بالا میرود و پس از غذا خوردن کاهش مییابد. لپتین، هورمون سیری، توسط سلولهای چربی تولید میشود و به مغز اطلاع میدهد که ذخایر انرژی کافی است، بنابراین میل به غذا خوردن کاهش مییابد.
سطح لپتین پس از غذا خوردن افزایش و در زمانهای بدون مصرف غذا کاهش مییابد. این دو هورمون رابطه معکوسی دارند: وقتی گرلین بالا است، لپتین پایین است و بالعکس. این هورمونها علاوه بر تنظیم اشتها، بر متابولیسم یا تعادل انرژی نیز تأثیر دارند. متابولیسم شامل فرآیندهای شیمیایی است که غذا را به انرژی تبدیل میکند.
