چگونه ضربانسازها به بیماران نارسایی قلبی کمک میکنند
در نارسایی قلبی، قلب به دلیل فشار مداوم و کار اضافی بزرگ شده و سیستم الکتریکی آن دچار کشیدگی میشود و این مسئله هماهنگی بین حفرههای قلب را مختل میکند و توانایی قلب در پمپاژ خون را کاهش میدهد. این مشکل منجر به کاهش کارایی قلب میشود و در درازمدت خطر عوارض جدی قلبی را افزایش میدهد. درمان بازآهنگسازی قلبی (CRT) یا ضربانسازی بطنها شامل استفاده از یک ضربانساز کوچک و کاشتهشده در بدن برای هماهنگکردن ضربان قلب است تا حفرههای قلب بهطور همزمان منقبض شده و خونرسانی مؤثرتر شود. این روش نوین به بهبود عملکرد کلی قلب و کاهش علائم نارسایی قلبی کمک شایانی میکند.
مکانیسم عملکرد ضربانسازها ضربانسازها با ارسال پالسهای الکتریکی کمانرژی به قلب، ریتم و سرعت ضربان قلب را تنظیم و کنترل میکنند تا ضربانها منظمتر و مؤثرتر باشند. این عملکرد باعث بهبود هماهنگی میان حفرههای قلب و کاهش علائم نارسایی میشود و نقش مهمی در افزایش طول عمر بیماران ایفا میکند. سه نوع اصلی از ضربانسازهای مورد استفاده در CRT وجود دارد: ضربانسازهای ترانسونوس که رایجترین نوع هستند و از طریق رگها سیگنال الکتریکی را به قلب میرسانند، ضربانسازهای بیسیم که با انرژی اولتراسوند به بطن چپ سیگنال میفرستند و ضربانسازهای اپیکاردیال که الکترودهای آنها مستقیماً روی سطح قلب قرار داده میشود. انتخاب نوع دستگاه بر اساس شرایط بیمار و آناتومی قلب انجام میشود.
