واحد محتوای علمی rdiet.ir

بیماری‌های دستگاه گوارش (GI) می‌توانند به دو دسته اصلی تقسیم شوند: اختلالات عملکردی که نحوه عملکرد دستگاه گوارش را تحت تأثیر قرار می‌دهند، و بیماری‌های ساختاری که شامل تغییرات فیزیکی یا آسیب‌های مشخص در بافت‌ها هستند. شناخت این بیماری‌ها نه‌تنها به تشخیص سریع کمک می‌کند، بلکه مسیر درمان مؤثر و پیشگیری از عوارض جدی را هموار می‌سازد. اختلالات عملکردی دستگاه گوارش اختلالات عملکردی دستگاه گوارش با علائمی مزمن مانند درد شکمی و نفخ مشخص می‌شوند که بدون وجود شواهدی از آسیب ساختاری بروز می‌کنند. این دسته از بیماری‌ها اغلب تشخیص خود را تنها بر اساس علائم و پس از رد سایر علل ساختاری یا متابولیک دریافت می‌کنند.

سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) سندرم روده تحریک‌پذیر یک اختلال مزمن در روده بزرگ است که باعث درد شکمی، گاز، نفخ، اسهال و/یا یبوست می‌شود. علت دقیق این بیماری ناشناخته است، اما نقش عوامل عصبی، هورمونی و تغییرات میکروبیوتا مطرح شده و تشخیص آن بر اساس الگوهای علائم انجام می‌شود. انواع IBS شامل نوع غالب یبوست (IBS-C)، نوع غالب اسهال (IBS-D) و نوع مختلط (IBS-M) است. اگرچه این بیماری کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما خطر ابتلا به بیماری‌های جدی‌تر یا آسیب دائمی به روده را افزایش نمی‌دهد و حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد جمعیت ایالات متحده علائم آن را تجربه می‌کنند.