در سال‌های اخیر، موج‌های مختلفی از ترندهای غذایی ظهور و افول کرده‌اند که هرکدام برای مدتی کوتاه یا طولانی توجه عمومی را به خود جلب نموده‌اند. با این حال، تعداد کمی از آن‌ها توانسته‌اند به اندازه رژیم کتوژنیک (Ketogenic Diet) بر صحنه سلامت و تغذیه تأثیرگذار باشند. این رژیم که با تمرکز بر مصرف بسیار پایین کربوهیدرات و افزایش چشمگیر چربی‌ها شناخته می‌شود، به سرعت به یک پدیده جهانی تبدیل شد. اما با افزایش محبوبیت و گسترش دایره پیروان، سؤالات جدید و گاهی حساس در مورد عوارض جانبی و تغییرات فیزیولوژیکی بدن، به ویژه در خصوص سلامت و بوی اندام تناسلی در آقایان، مطرح گردیده‌ است.

بررسی این تغییرات، مستلزم درک عمیق مکانیسم متابولیکی کتوزیس است. 🔬 درباره رژیم کتوژنیک: مکانیسم ورود به کتوزیس فرض اصلی پشت رژیم کتوژنیک، یک مفهوم جدید در تغذیه نیست و هسته اصلی بسیاری از رویکردهای کم‌کربوهیدرات قبلی را تشکیل می‌دهد. ایده محوری این است که مصرف کربوهیدرات باید به میزان بسیار کم (معمولاً کمتر از ۵۰ گرم در روز) کاهش یابد و در عوض، سهم پروتئین و چربی به طور چشمگیری افزایش یابد. هنگامی که بدن برای مدتی طولانی فقط مقادیر اندکی کربوهیدرات جذب می‌کند، عرضه گلوکز به شدت محدود می‌شود و سطح هورمون انسولین کاهش می‌یابد.