بحث درباره حق انتخاب زمان و نحوه مرگ یکی از پیچیده‌ترین موضوعات در پزشکی، اخلاق و قانون است. طرفداران قوانینی که کمک پزشکی به مرگ را در شرایط مشخص قانونی می‌کنند، معتقدند برخی بیماران مبتلا به بیماری‌های لاعلاج و در مراحل پایانی زندگی باید بتوانند درباره پایان زندگی خود تصمیم بگیرند. در این دیدگاه، مسئله فقط مرگ نیست؛ بلکه موضوعاتی مانند استقلال فرد، حفظ کرامت، کنترل رنج و امکان آماده شدن بیمار و خانواده برای پایان زندگی نیز مطرح است. البته قوانین مربوط به این موضوع در کشورها و حتی مناطق مختلف یک کشور متفاوت‌اند و «کمک پزشکی به مرگ» با «اوتانازی» یا مرگ فعالانه توسط پزشک یکسان نیست.

قوانین «مرگ با کرامت» معمولاً چگونه عمل می‌کنند؟ در نظام‌های حقوقی‌ای که کمک پزشکی به مرگ را قانونی کرده‌اند، معمولاً فرد بزرگسال مبتلا به بیماری لاعلاج می‌تواند در صورت داشتن شرایط مشخص، درخواست دریافت دارویی کند که خودش آن را مصرف می‌کند. شرایط دقیق از یک حوزه قضایی به حوزه دیگر متفاوت است، اما معمولاً مواردی مانند اینها بررسی می‌شوند: فرد حداقل ۱۸ سال داشته باشد. شرایط اقامت قانونی موردنظر را داشته باشد.

اگر قرار باشد فقط یک عادت را برای بهتر شدن سلامت در سال ۲۰۲۶ انتخاب کنیم، شاید خواب منظم یکی از منطقی‌ترین گزینه‌ها باشد. خواب کافی فقط برای رفع خستگی نیست؛ کیفیت خواب می‌تواند روی اشتها، فعالیت بدنی، تنظیم قند خون، عملکرد سیستم ایمنی، خلق‌وخو و حتی سلامت پوست اثر بگذارد. نکته مهم این است که خواب برخلاف بسیاری از اهداف سلامتی، به تجهیزات خاص یا برنامه‌ریزی پیچیده نیاز ندارد. البته برای بسیاری از افراد، به‌دلیل فشار کاری، مراقبت از کودک، استرس یا شرایط زندگی، خواب کافی همیشه آسان نیست.

بااین‌حال، ایجاد یک الگوی خواب منظم می‌تواند پایه مناسبی برای سایر عادت‌های سالم باشد. چرا خواب تا این اندازه روی سلامت اثر می‌گذارد؟ خواب یک فرایند فعال و ضروری برای بدن است و تقریباً با تمام جنبه‌های سلامت ارتباط دارد. کمبود خواب فقط باعث خواب‌آلودگی روزانه نمی‌شود؛ اگر به‌طور مداوم ادامه پیدا کند، می‌تواند عملکرد جسمی و روانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

احتباس آب یا ادم زمانی اتفاق می‌افتد که مقدار بیشتری از مایع در بافت‌های بدن تجمع پیدا کند و باعث تورم شود. این حالت گاهی پس از مصرف یک وعده غذایی شور، نشستن طولانی‌مدت یا تغییرات هورمونی ایجاد می‌شود و معمولاً موقتی است؛ اما در برخی موارد می‌تواند نشانه بیماری‌های مهمی مانند مشکلات قلبی، کلیوی یا کبدی باشد. به همین دلیل، برای کاهش ورم نباید همیشه به دنبال یک «روش دفع آب» بود. مهم‌تر از آن، پیدا کردن علت تجمع مایع است.

مهم‌ترین علل احتباس آب در بدن مصرف زیاد نمک یکی از شایع‌ترین عوامل افزایش موقت آب بدن، مصرف زیاد سدیم است. وقتی سدیم دریافتی افزایش پیدا می‌کند، بدن برای حفظ تعادل غلظت سدیم، آب بیشتری نگه می‌دارد و در نتیجه ممکن است تورم ایجاد شود. بخش قابل‌توجهی از سدیم رژیم غذایی نه از نمکدان، بلکه از غذاهای فرآوری‌شده، کنسروها، فست‌فودها، غذاهای رستورانی، سوسیس و کالباس، انواع تنقلات شور و برخی سس‌ها تأمین می‌شود. برای بزرگسالان سالم، دریافت سدیم معمولاً نباید از ۲۳۰۰ میلی‌گرم در روز بیشتر شود.