سال‌ها، مقامات بهداشت عمومی مانند انجمن دیابت آمریکا (ADA) و آکادمی تغذیه و رژیم غذایی (AND) به افراد مبتلا به دیابت توصیه می‌کردند از لیست جانشینی برای برنامه‌ریزی وعده‌ها و میان‌وعده‌ها استفاده کنند. این روش، غذاها را بر اساس شباهت در محتوای کالری و کربوهیدرات به گروه‌هایی تقسیم می‌کرد. افراد می‌توانستند اقلام غذایی را در هر گروه با یکدیگر جابه‌جا کنند تا تخمین محتوای کربوهیدرات وعده‌های پیچیده آسان‌تر شود. امروزه، این سازمان‌ها دیگر رژیم جانشینی دیابت را به‌صورت رسمی توصیه نمی‌کنند.

ADA روش بشقاب دیابت را برای ساخت وعده‌های غذایی سالم به‌منظور مدیریت وزن و جلوگیری از جهش قند خون پیشنهاد می‌دهد. این روش انعطاف‌پذیر است و با رژیم‌های غذایی سالم مانند DASH، مدیترانه‌ای، گیاه‌خواری، کم‌چرب یا کم‌کربوهیدرات سازگار است. با این حال، برخی افراد همچنان لیست جانشینی دیابت را مفید می‌دانند. توجه: پیش از شروع این رژیم یا هر برنامه غذایی دیگر، با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید.

اگر به دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ مبتلا هستید، احتمالاً شنیده‌اید که فیبر برای کنترل قند خون و بهبود سلامت بلندمدت بسیار مفید است. افزایش مصرف فیبر می‌تواند ورود گلوکز به جریان خون را کند کرده، جهش‌های قند خون پس از غذا را ملایم‌تر کند و از حساسیت به انسولین، مدیریت وزن و سلامت قلب حمایت کند (1). این فواید، فیبر را به یکی از اجزای کلیدی رژیم غذایی افراد دیابتی تبدیل کرده است. اخیراً اصطلاح «فیبرماکسینگ» در شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان روشی برای به حداکثر رساندن مصرف فیبر و بهره‌مندی از مزایای آن توجه زیادی جلب کرده است.

این پرسش مطرح می‌شود که آیا افراد مبتلا به دیابت باید تا حد امکان فیبر مصرف کنند؟ گرچه این رویکرد در ظاهر جذاب به نظر می‌رسد، اما برای افراد دیابتی که نیاز به کنترل دقیق کربوهیدرات‌ها دارند، چندان ساده نیست. با برنامه‌ریزی هوشمندانه، می‌توان از فواید فیبر بهره‌مند شد و از مشکلات احتمالی آن اجتناب کرد. فیبرماکسینگ چیست؟