آرتروز یک بیماری مفصلی است که باعث تجزیه بافت مفصل در طول زمان می‌شود. اگرچه پیری و فرسایش مفصل از عوامل اصلی بروز آرتروز هستند، اما ایجاد این بیماری تنها ناشی از فرسودگی طبیعی مفصل نیست. پژوهشگران هنوز دقیقاً مطمئن نیستند چه چیزی موجب آرتروز می‌شود، اما شواهد نشان می‌دهد ترکیبی از استفاده بیش از حد از مفصل، التهاب، و ژنتیک در بروز آن نقش دارد. 1.

استفاده بیش از حد از مفصل استفاده بیش از حد از مفصل یا فشار مکانیکی بیش از اندازه، زمانی رخ می‌دهد که فشار زیاد یا تکراری به ساختارهای داخل مفصل آسیب وارد کند. موارد زیر می‌توانند به این فشار مکانیکی منجر شوند: فشار طولانی‌مدت یا تکراری: بلند کردن اجسام سنگین، زانو زدن مکرر، یا انجام ورزش‌های پر برخورد می‌تواند در طول زمان به مفاصل فشار وارد کند و خطر آرتروز را افزایش دهد. آسیب‌های حاد مفصل: پارگی رباط یا آسیب غضروف در اثر سقوط یا حادثه ورزشی می‌تواند موجب تغییر در راستای مفصل شود و فشار نامتعادل ایجاد کند که فرسایش را سرعت می‌بخشد. بدترازی مفصل: اگر مفاصل شما در راستای طبیعی نباشند (برای مثال به دلیل صافی کف پا)، ممکن است استفاده بیش از حد از مفصل رخ دهد.

متوترکسات یکی از قدیمی‌ترین و در عین حال مؤثرترین داروهای آرتریت روماتوئید (RA) است که همچنان به‌عنوان سنگ بنای درمان این بیماری شناخته می‌شود. متوترکسات: درمان خط اول برای RA متوترکسات در دسته داروهای ضد روماتیسمی تعدیل‌کننده بیماری یا DMARDs قرار می‌گیرد. این داروها فقط علائم را کنترل نمی‌کنند، بلکه پیشرفت بیماری را نیز کند می‌کنند. حدود ۶۰ درصد بیماران مبتلا به RA در حال حاضر از متوترکسات استفاده می‌کنند یا قبلاً آن را مصرف کرده‌اند.

این دارو نسبتاً سریع اثر می‌گذارد و عوارض جانبی کمتری نسبت به سایر داروهای RA دارد. دکتر بها‌ر مقدم، روماتولوژیست، می‌گوید: «ما تجربه زیادی با متوترکسات داریم و می‌دانیم که مؤثر و ایمن است. » مکانیسم اثر متوترکسات RA یک بیماری التهابی مفصل است. متوترکسات با تحریک سلول‌ها به آزادسازی آدنوزین عمل می‌کند؛ ماده‌ای که مواد شیمیایی التهابی را مسدود می‌کند.