دهان انسان مملو از میکروب‌هایی است که بیشتر آن‌ها بی‌ضرر یا حتی محافظت‌کننده‌اند، اما برخی گونه‌های مقاوم می‌توانند از محیط دهان خارج شوند و به نقاط دیگر بدن مهاجرت کنند. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد یکی از این باکتری‌ها ممکن است در رشد و گسترش سرطان روده بزرگ نقش داشته باشد و همین موضوع اهمیت بهداشت دهان را بیش از پیش برجسته می‌کند. بررسی‌های علمی نشان داده‌اند که برخی زیرگونه‌های یک باکتری دهانی قادرند در دستگاه گوارش زنده بمانند و به بافت‌های روده بچسبند. این فرایند می‌تواند محیطی فراهم کند که سلول‌های سرطانی راحت‌تر رشد کرده و حتی به بافت‌های دیگر گسترش یابند.

باکتری دهانی مرتبط با تومورهای روده بزرگ یکی از باکتری‌های مورد توجه پژوهشگران، Fusobacterium nucleatum است که به‌طور طبیعی در دهان بسیاری از افراد وجود دارد. مطالعات نشان داده‌اند زیرگونه‌ای از این باکتری به نام اف‌ان‌ای سی دو می‌تواند خود را به بافت تومورهای روده بزرگ برساند و در آنجا تکثیر شود. در پژوهشی که روی ۲۰۰ بیمار مبتلا به سرطان روده بزرگ انجام شد، نیمی از بیماران دارای سطح بالایی از این زیرگونه در بافت توموری خود بودند. همچنین میزان این باکتری در نمونه مدفوع افراد مبتلا، به‌ویژه در مراحل پیشرفته بیماری، بیشتر از افراد سالم گزارش شد که می‌تواند نشان‌دهنده نقش آن در پیشرفت بیماری باشد.