افراد مسن‌تری که زمان بیشتری را بی‌تحرک می‌گذرانند، عملکرد شناختی ضعیف‌تری دارند و تغییرات مغزی مرتبط با آلزایمر در آن‌ها بیشتر مشاهده می‌شود مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که صرف زمان زیاد برای نشستن می‌تواند برای سلامت مغز مضر باشد. این پژوهش ارتباط معناداری بین بی‌تحرکی و کاهش عملکرد شناختی و همچنین کوچک شدن بخش‌هایی از مغز که با خطر ابتلا به آلزایمر مرتبط هستند، شناسایی کرده است. در این مطالعه مشخص شد که این ارتباط صرف‌نظر از میزان ورزش افراد برقرار است. یعنی حتی اگر افراد فعالیت فیزیکی منظم داشته باشند، باز هم نشستن طولانی‌مدت می‌تواند آثار زیان‌آور خود را بر مغز بگذارد.

این تحقیق در تاریخ ۱۳ مه در ژورنال Alzheimer’s & Dementia منتشر شده است. آلزایمر نوعی بیماری تحلیل‌برنده‌ی عصبی و پیش‌رونده است که با کاهش تدریجی حافظه و عملکرد شناختی همراه است و بیش از ۷ میلیون نفر را تنها در ایالات متحده درگیر کرده است. پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۵۰ شمار مبتلایان به آلزایمر در آمریکا به ۱۳ میلیون نفر برسد. این آمار نشان‌دهنده‌ی نیاز فوری به درک بهتر عوامل مؤثر بر بروز این بیماری، از جمله سبک زندگی، است.

نقش تغذیه در کنترل پیش‌دیابت پیش‌دیابت مرحله‌ای هشداردهنده است که در آن قند خون فرد بالاتر از حد طبیعی است، اما هنوز به محدوده دیابت نوع ۲ نرسیده است. این وضعیت اغلب به دلیل مقاومت بدن نسبت به انسولین رخ می‌دهد؛ به این معنا که بدن نمی‌تواند از انسولین به‌درستی برای انتقال قند به سلول‌ها استفاده کند. پیش‌دیابت نه‌تنها خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌های قلبی‌عروقی نیز باشد. با این حال، تشخیص پیش‌دیابت لزوماً به معنای پیشرفت قطعی به سوی دیابت نیست.

مداخله زودهنگام و تغییر در سبک زندگی، به‌ویژه در رژیم غذایی، می‌تواند نقش بسیار مؤثری در بازگرداندن سطح قند خون به محدوده سالم داشته باشد. چگونه تغذیه با پیش‌دیابت در ارتباط است؟ در وضعیت پیش‌دیابت، بدن قادر نیست قند موجود در غذا را به‌خوبی به داخل سلول‌ها منتقل کند، در نتیجه قند در جریان خون باقی می‌ماند و افزایش می‌یابد. نوع و میزان کربوهیدرات مصرفی در وعده‌های غذایی تأثیر مستقیمی بر این فرآیند دارد.