چکیدهشیوع پیش‌دیابت در دو دهه گذشته بیش از دو برابر شده است. با اینکه هورمون‌های مرتبط با چرخه قاعدگی می‌توانند از طریق افزایش حساسیت به انسولین و کاهش گلوکونئوژنز، تا حدی از ابتلا به دیابت جلوگیری کنند، اما همچنان شیوع دیابت در میان زنان بالاست و به ۱۰. ۵ درصد می‌رسد. جالب اینکه در زنان پیرامون یائسگی، شیوع دیابت به سطح مردان می‌رسد و حتی از آن پیشی می‌گیرد؛ به‌ویژه در بازه سنی ۷۰ تا ۷۴ سال، مطابق با گزارش سال ۲۰۲۱ فدراسیون بین‌المللی دیابت.

این مرور روایتی، به بررسی فواید و خطرات احتمالی مصرف متفورمین در گروه‌های مختلف جمعیتی می‌پردازد، با تمرکز ویژه بر زنان در دوران پیرامون یائسگی. تعامل متفورمین با تنظیم هورمونی تأثیر چشم‌گیری بر اثربخشی درمانی و عوارض جانبی بلندمدت آن دارد و باعث تفاوت‌های جنسیتی در پاسخ به درمان می‌شود. این مسئله می‌تواند ناشی از اثرات متفاوت متفورمین بر شاخص‌های التهابی و نیز بر محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–تخمدان (HPO) و هیپوتالاموس–هیپوفیز–تیروئید (HPT) باشد. شواهد نوظهور نشان می‌دهند که متفورمین می‌تواند در مدیریت بیماری‌هایی مانند سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، التهاب بافت پستان، و اختلالات آندومتر در این گروه زنان مؤثر باشد.