قند خون انرژی سلول های بدن را تامین می کند، اما مقدار زیاد آن می تواند مضر باشد. اگر فردی متوجه شود که بیشتر ادرار می کند یا احساس تشنگی غیرعادی می کند، ممکن است قند خون بالایی داشته باشد که به آن هایپرگلیسمی نیز گفته می شود. کبد و ماهیچه ها مقداری قند خون تولید می کنند، اما بیشتر آن از غذاها و نوشیدنی های حاوی کربوهیدرات به دست می آید. بدن برای حفظ سطح قند خون در محدوده طبیعی به انسولین نیاز دارد.

انسولین هورمونی است که سلول‌های بدن را هدایت می‌کند تا گلوکز را جذب کرده و آن را ذخیره کنند. اگر انسولین کافی نباشد یا به درستی کار نکند، قند خون افزایش می یابد. سطح قند خون بالا می تواند باعث نگرانی های سلامتی شود. این مقاله به بررسی احساس هیپرگلیسمی، چرایی بروز آن و علائم قند خون بالا می پردازد.

هایپرگلیسمی (همچنین نامیده می شود قند خون بالا یا گلوکز خون بالا) زمانی است که گلوکز (قند) بیش از حد در جریان خون شما وجود دارد، معمولاً به این دلیل که بدن شما آنطور که باید انسولین نمی‌سازد یا از آن استفاده نمی‌کند. انسولین هورمونی است که به تعادل سطح قند خون شما کمک می کند. از هر 10 نفر در ایالات متحده یک نفر به دیابت مبتلا است. کنترل قند خون در مرکز هر طرح درمانی دیابت است.

هایپرگلیسمی یک نگرانی عمده است و می تواند افراد مبتلا به هر دو نوع 1 و دیابت نوع 2. دو نوع اصلی وجود دارد: روزه داریهیپرگلیسمی. این قند خون برای افرادی است که پس از حداقل 8 ساعت نخوردن یا ننوشیدن، دیابتی بالاتر از 130 میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم در دسی لیتر) دارند. مناگر قند خون ناشتا 100 میلی گرم در دسی لیتر تا 125 میلی گرم در دسی لیتر باشد، به این معنی است که شما پیش دیابت دارید.