به‌رغم شایعاتی که در سال‌های اخیر شکل گرفته، کرم‌های طنابی (Rope Worms) یک ارگانیسم انگل واقعی با پایه علمی نیستند. در حالی که بدن انسان می‌تواند به انواع مختلفی از انگل‌های روده مانند کرم‌های نواری، کرم‌های نخی و کرم‌های قلاب‌دار آلوده شود، نظریه علمی غالب این است که ساختارهای طناب‌مانندی که برخی افراد پس از شستشوی روده (مانند انما یا کلون هیدروتراپی) دفع می‌کنند، در واقع رشته‌های دفع شده مخاط روده هستند. نظریه انگل بودن (The Parasite Theory) اعتقاد به وجود کرم‌های طنابی، که با نام علمی funis vermes نیز شناخته می‌شوند، نسبتاً جدید است. این باور در سال ۲۰۱۳ میلادی با انتشار مقاله‌ای غیرقابل داوری توسط دکتر الکس ولینسکی و همکارانش مطرح شد.

این افراد ادعا کردند که کرم طنابی نوعی انگل است که تمام چرخه زندگی خود را درون بدن انسان سپری می‌کند. ولینسکی و همکارانش مدعی هستند که کرم طنابی پنج مرحله زندگی مختلف دارد و روش‌های گوناگونی برای خروج آن از بدن، شامل انماهای شیر نمک، انماهای جوش شیرین، و انماهای اکالیپتوس/آب لیمو وجود دارد. آن‌ها بر این باورند که در صورت عدم دفع این کرم‌ها، آن‌ها می‌توانند سمومی را آزاد کنند که احتمالاً اثرات شناختی منفی بر جای می‌گذارند. شایان ذکر است که این افسانه اغلب با حامیان داروی آیورمکتین (Ivermectin) مرتبط است؛ کسانی که بدون مدرک، آن را درمانی مؤثر برای کووید-۱۹ می‌دانستند.