کلیه‌ها از حیاتی‌ترین اندام‌های بدن هستند که وظیفه تصفیه مواد زائد و مایعات اضافی خون را بر عهده دارند. هرگونه اختلال در عملکرد این اندام‌ها می‌تواند تعادل داخلی بدن را بر هم بزند و پیامدهای جدی و طولانی‌مدت ایجاد کند. آسیب کلیه زمانی رخ می‌دهد که این اندام‌ها دیگر قادر نباشند وظیفه پالایش خون را به‌درستی انجام دهند و این وضعیت در صورت تداوم، می‌تواند به بیماری مزمن کلیه و حتی نارسایی کامل منجر شود. نکات کلیدی آسیب کلیه زمانی اتفاق می‌افتد که توانایی کلیه‌ها در تصفیه مواد زائد و مایعات اضافی کاهش پیدا کند.

در بلندمدت، این وضعیت می‌تواند به بیماری مزمن کلیه و نارسایی کلیوی ختم شود. بیماری‌هایی مانند دیابت، بیماری‌های قلبی، لوپوس، چاقی و اختلالات کلیوی می‌توانند با آسیب به بافت کلیه یا کاهش جریان خون، عملکرد آن را مختل کنند. قند خون بالا و فشار خون بالا از مهم‌ترین عوامل تخریب تدریجی کلیه‌ها هستند. برخی داروها و عادت‌های سبک زندگی نیز می‌توانند به کلیه‌ها فشار وارد کنند، از جمله مصرف بی‌رویه مسکن‌ها، نوشیدن زیاد الکل، سیگار کشیدن، کم‌آبی بدن، کم‌تحرکی و مصرف زیاد غذاهای فراوری‌شده، نمک و قند.

دیالیز روشی درمانی است که زمانی به کار می‌رود که کلیه‌ها دیگر توانایی کافی برای تصفیه و پاک‌سازی خون را ندارند. در چنین شرایطی، مواد زائد، مایعات اضافی و برخی سموم در بدن تجمع پیدا می‌کنند و سلامت فرد را به‌طور جدی تهدید می‌کنند. هدف اصلی دیالیز، جایگزینی بخشی از عملکرد طبیعی کلیه‌ها و کمک به حفظ تعادل داخلی بدن است. درک زمان مناسب شروع دیالیز برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه اهمیت زیادی دارد، زیرا تصمیم‌گیری زودهنگام یا دیرهنگام می‌تواند بر کیفیت زندگی، عوارض و پیش‌آگهی بیماری تأثیر بگذارد.

انتخاب زمان شروع معمولاً بر اساس علائم بالینی، نتایج آزمایش‌ها و مرحله بیماری انجام می‌شود. دیالیز چیست و چه کاری انجام می‌دهد؟ دیالیز فرآیندی است که طی آن خون از مواد زائد متابولیک، نمک‌های اضافی و مایعات انباشته‌شده پاک‌سازی می‌شود. این روش زمانی ضروری می‌شود که کلیه‌ها نتوانند این وظیفه حیاتی را به‌درستی انجام دهند و تعادل شیمیایی بدن مختل شود.