زندگی با بیماری ام‌اس می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، اما درمان‌های پزشکی می‌توانند به کنترل علائمی مانند خستگی، بی‌حسی یا مورمور شدن کمک کنند. علاوه بر این، اقداماتی وجود دارد که می‌تواند مدیریت زندگی روزمره را آسان‌تر کند و از تشدید علائم جلوگیری نماید. ۱. خواب باکیفیت داشته باشید اختلالات خواب در میان مبتلایان به ام‌اس بسیار شایع است و بیش از نیمی از بیماران در به خواب رفتن یا ادامه خواب مشکل دارند.

کم‌خوابی می‌تواند علائم ام‌اس مانند خستگی، اضطراب و افسردگی را تشدید کند و عملکرد شناختی را نیز کاهش دهد. چگونه کمک می‌کند: خواب کافی می‌تواند حافظه و تمرکز را بهبود بخشد و سطح انرژی و خلق‌وخو را متعادل کند. داشتن خواب باکیفیت همچنین به بدن کمک می‌کند تا بهتر با علائم ام‌اس کنار بیاید و کیفیت زندگی فرد را ارتقا دهد. روش انجام: زمان خواب منظم داشته باشید حتی در تعطیلات.

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری عصبی مزمن است که مغز و نخاع را درگیر می‌کند و می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند خستگی شدید، اختلال در تعادل و هماهنگی، ضعف عضلانی و مشکلات بینایی شود. 1 این بیماری یک اختلال خودایمنی است که سیستم ایمنی بدن به میلین (پوشش محافظ اعصاب) حمله کرده و باعث ایجاد التهاب و آسیب عصبی می‌شود که این امر روند انتقال پیام‌های عصبی را مختل می‌کند. ابتلا به MS لزوماً به معنای ناتوانی فوری یا ترک کار و فعالیت‌های روزانه نیست، اما با پیشرفت بیماری انجام برخی فعالیت‌ها دشوارتر خواهد شد. 2 در بعضی موارد و بر اساس شدت محدودیت‌ها، MS می‌تواند به‌عنوان یک ناتوانی از نظر قانونی و پزشکی شناخته شود.

3 MS به‌عنوان یک ناتوانی اداره تأمین اجتماعی آمریکا (SSA) یک بیماری را زمانی ناتوانی می‌داند که فرد را از کار کردن و کسب درآمد باز دارد و این وضعیت باید حداقل ۱۲ ماه ادامه داشته باشد یا تهدیدکننده حیات باشد. 4 این تعریف پایه‌ای کمک می‌کند تا بیماران با شرایط مختلف بتوانند از حمایت‌های قانونی و مالی بهره‌مند شوند. دو نوع مزایای ناتوانی از طریق تأمین اجتماعی وجود دارد:4 بیمه ناتوانی اجتماعی (SSDI) برای افرادی است که سابقه کاری و پرداخت به تأمین اجتماعی دارند، و کمک درآمد مکمل (SSI) برای افرادی است که درآمد یا سابقه کاری اندکی دارند. هر دو برنامه از معیارهای پزشکی یکسانی برای تعیین ناتوانی استفاده می‌کنند.