سندرم‌های پارکینسون پلاس گروهی از اختلالات عصبی هستند که شباهت‌هایی با بیماری پارکینسون دارند، اما روند پیشرفت بیماری و علائم آن‌ها کمی متفاوت است. این سندرم‌ها شامل فلج فوق‌هسته‌ای پیشرونده (PSP)، آتروفی چندسیستمی (MSA)، دژنراسیون قشری-پایه‌ای (CBD)، و زوال عقل با اجسام لِوی (DLB) می‌شوند. درمان‌ها بر مدیریت علائم از طریق دارو، فیزیوتراپی، گفتاردرمانی و کاردرمانی متمرکزند تا کیفیت زندگی بیمار بهبود یابد. بیماری پارکینسون باعث لرزش، سفتی عضلات، کندی حرکت و ناپایداری وضعیتی می‌شود.

این بیماری بر سلول‌های عصبی تولیدکننده دوپامین در مغز تأثیر می‌گذارد. در حالی‌ که بیماری پارکینسون به درمان‌های جایگزینی دوپامین پاسخ خوبی می‌دهد، سندرم‌های پارکینسون پلاس (که به نام پارکینسونیسم آتیپیک نیز شناخته می‌شوند) معمولاً پاسخ متوسط یا کمی به این درمان‌ها دارند. برخلاف پارکینسون کلاسیک، این سندرم‌ها چندین سیستم مغزی را درگیر می‌کنند، طیف وسیع‌تری از علائم دارند و سریع‌تر پیشرفت می‌کنند. این شرایط کمتر شایع از بیماری پارکینسون هستند اما معمولاً تشخیص آن‌ها دشوارتر است.

نکات کلیدی فشار در سر اغلب جدی نیست و می‌تواند ناشی از سردردهای تنشی، میگرن یا عفونت‌های سینوسی باشد. بسیاری از علل فشار در سر را می‌توان در خانه با استراحت، داروهای مسکن بدون نسخه و کمپرس گرم درمان کرد. اگر فشار سر شدید باشد، باعث گیجی شود یا با علائم دیگری همراه باشد، باید فوراً به پزشک مراجعه کرد. فشار در سر ممکن است ناشی از مواردی ساده مانند سردرد تنشی یا عفونت سینوس‌ها باشد که اغلب در خانه تسکین می‌یابد.

اما توجه به این نکته مهم است که علائم مداوم یا شدید می‌تواند نشان‌دهنده یک مشکل جدی‌تر باشد که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد، مانند ضربه مغزی یا آنوریسم مغزی. شناسایی منبع فشار در سر سر انسان ساختاری پیچیده شامل لوب‌ها، سینوس‌ها، رگ‌های خونی، اعصاب و بطن‌ها است که همه آن‌ها به‌طور دقیق تنظیم می‌شوند. هرگونه اختلال می‌تواند محسوس شود. عفونت سینوس می‌تواند باعث التهاب سینوس‌ها و احساس پر بودن و فشار شود.