اسپیرومتری ابزاری است که نقش مهمی در بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) ایفا می کند – از لحظه ای که پزشک شما فکر می کند که شما مبتلا به COPD در تمام طول درمان و مدیریت آن هستید. این برای کمک به تشخیص و اندازه گیری مشکلات تنفسی، مانند تنگی نفس، سرفه، یا تولید مخاط استفاده می شود. اسپیرومتری می‌تواند COPD را حتی در ابتدایی‌ترین مرحله آن، حتی قبل از اینکه علائم واضح مشخص شود، تشخیص دهد. همراه با تشخیص COPD، این آزمایش همچنین می‌تواند به ردیابی پیشرفت بیماری، کمک به مرحله‌بندی و حتی تعیین درمان‌هایی که ممکن است مؤثرترین باشند کمک کند.

نحوه عملکرد اسپیرومتر تست اسپیرومتری در مطب پزشک با استفاده از دستگاهی به نام اسپیرومتر انجام می شود. این دستگاه عملکرد ریه شما را اندازه گیری می کند و نتایج را ثبت می کند که در نمودار نیز نمایش داده می شود. پزشک از شما می خواهد که یک نفس عمیق بکشید و سپس تا جایی که می توانید سخت و سریع در قسمت دهانی اسپیرومتر دمیده شود. کل مقداری را که می‌توانید بازدم کنید، که ظرفیت حیاتی اجباری (FVC) نامیده می‌شود، و همچنین میزان بازدم را در ثانیه اول اندازه‌گیری می‌کند که به آن حجم بازدم اجباری در ۱ ثانیه (FEV1) می‌گویند.

بیماری انسداد مزمن ریه (COPD) یک بیماری پیشرونده است که بر توانایی فرد برای تنفس خوب تأثیر می گذارد. این بیماری شامل چندین بیماری از جمله آمفیزم و برونشیت مزمن است. علاوه بر کاهش توانایی تنفس و خروج کامل، علائم می تواند شامل سرفه مزمن و افزایش تولید خلط باشد. در ادامه بخوانید تا در مورد راه‌هایی برای کاهش علائم COPD در مرحله نهایی و عواملی که در چشم‌انداز شما نقش دارند، در صورت داشتن این شرایط دشوار، بیاموزید.

علائم و نشانه های مرحله نهایی COPD COPD در مرحله پایانی با تنگی نفس شدید، حتی در حالت استراحت مشخص می شود. در این مرحله، داروها معمولاً به خوبی در گذشته کار نمی کنند. کارهای روزمره شما را بیشتر نفس می کشد. مرحله نهایی COPD همچنین به معنای افزایش مراجعات به بخش اورژانس یا بستری شدن در بیمارستان به دلیل عوارض تنفسی، عفونت های ریوی یا نارسایی تنفسی است.