اسپیرومتری ابزاری است که نقش مهمی در بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) ایفا می کند – از لحظه ای که پزشک شما فکر می کند که شما مبتلا به COPD در تمام طول درمان و مدیریت آن هستید. این برای کمک به تشخیص و اندازه گیری مشکلات تنفسی، مانند تنگی نفس، سرفه، یا تولید مخاط استفاده می شود. اسپیرومتری می‌تواند COPD را حتی در ابتدایی‌ترین مرحله آن، حتی قبل از اینکه علائم واضح مشخص شود، تشخیص دهد. همراه با تشخیص COPD، این آزمایش همچنین می‌تواند به ردیابی پیشرفت بیماری، کمک به مرحله‌بندی و حتی تعیین درمان‌هایی که ممکن است مؤثرترین باشند کمک کند.

نحوه عملکرد اسپیرومتر تست اسپیرومتری در مطب پزشک با استفاده از دستگاهی به نام اسپیرومتر انجام می شود. این دستگاه عملکرد ریه شما را اندازه گیری می کند و نتایج را ثبت می کند که در نمودار نیز نمایش داده می شود. پزشک از شما می خواهد که یک نفس عمیق بکشید و سپس تا جایی که می توانید سخت و سریع در قسمت دهانی اسپیرومتر دمیده شود. کل مقداری را که می‌توانید بازدم کنید، که ظرفیت حیاتی اجباری (FVC) نامیده می‌شود، و همچنین میزان بازدم را در ثانیه اول اندازه‌گیری می‌کند که به آن حجم بازدم اجباری در ۱ ثانیه (FEV1) می‌گویند.