زندگی اغلب با مشغله‌های فراوان همراه است و این وسوسه وجود دارد که افراد بخواهند حداکثر بهره‌وری را از روز خود استخراج کنند، حتی زمانی که ساعت کاری آن‌ها به پایان رسیده است. با این حال، نگه داشتن مغز در وضعیت «فعال» برای مدت طولانی پس از اتمام کار یا تحصیل، می‌تواند به فرسودگی شغلی منجر شود که این وضعیت تأثیرات منفی جدی بر سلامت جسمی و روانی فرد دارد¹. اگر شما معمولاً تا لحظه به خواب رفتن مشغول پاسخ دادن به ایمیل‌ها یا پیمایش در شبکه‌های اجتماعی هستید، یا اگر برنامه قبل از خواب شما خواب با کیفیتی را تضمین نمی‌کند، زمان آن رسیده است که برنامه عصرگاهی خود را احیا کنید. دکتر آنجلا هالیدی-بل، متخصص اطفال و خواب، تأکید می‌کند که ایجاد یک برنامه عصرگاهی هدفمند که به شما اجازه می‌دهد از بخش پرمشغله روز جدا شوید، می‌تواند به مدیریت مؤثر سطوح استرس کمک کند.

چنین برنامه‌ای نه تنها شما را برای یک خواب شبانه بهتر آماده می‌سازد، بلکه در نهایت منجر به یک فردای پربازده‌تر خواهد شد. در ادامه، هفت راهکار عملی برای دستیابی به این مهم ارائه شده است. ۱. فعالیت‌های کاری را کاملاً متوقف کنید رایج است که افراد در مسیر رفت‌وآمد یا بلافاصله پس از اتمام ساعت کاری، همچنان به بررسی ایمیل‌ها، پاسخ دادن به پیام‌ها یا حتی تکمیل وظایف کاری ادامه دهند.

میل به داشتن طول عمر طولانی در میان بسیاری از افراد وجود دارد، اما مسئله مهم‌تر این است که فرد بتواند سال‌های طولانی زندگی خود را با کیفیت بالا و سلامتی سپری کند. این هدف اصلی، همان چیزی است که مفهوم دامنه سلامت (Healthspan) را تعریف می‌کند. دامنه سلامت، به مدت زمانی اشاره دارد که شما از سلامتی کامل برخوردار هستید و می‌توانید فعال، مستقل و با هوشیاری ذهنی کامل، از انجام کارهایی که به آن‌ها علاقه دارید لذت ببرید. دکتر آلی بوتارازی، پزشک متخصص در طب داخلی و طب سبک زندگی، توضیح می‌دهد که طول عمر بدون برخورداری از سلامتی مطلوب، می‌تواند به سال‌هایی پر از ضعف، بیماری‌های مزمن و از دست دادن استقلال منجر شود.

افزایش دامنه سلامت در واقع به معنای گسترش سال‌هایی است که شما توانایی سفر کردن، بازی با نوه‌ها، لذت بردن از دوستی‌ها و احساس قدرت در بدن خود را دارید. طول عمر در مقابل دامنه سلامت: تفاوت‌های کلیدی دکتر کاترین آن دونز، متخصص سالمندان، تأکید می‌کند که دامنه سلامت به سال‌هایی از زندگی اشاره دارد که ما آن‌ها را با کیفیت مطلوب تجربه می‌کنیم و از توانایی‌های خود بهره می‌بریم. در مقابل، دکتر بوتارازی طول عمر را صرفاً مدت زمانی تعریف می‌کند که فرد زنده می‌ماند و این مفهوم تنها بر کمیت سال‌های زندگی تمرکز دارد. اگرچه درک این تمایزات برای عموم مردم شهودی و آسان است، اما تعریف و اندازه‌گیری دامنه سلامت در تحقیقات علمی با چالش‌هایی روبرو است¹.