دهه‌ها پژوهش علمی نشان داده است که سالمندان بالای ۸۰ سال که مهارت‌های حافظه‌ای آن‌ها همچنان در حد افراد دهه‌ها جوان‌تر باقی مانده است، معمولاً افرادی بسیار اجتماعی، فعال و از نظر هیجانی بیانگر هستند. این یافته به‌معنای آن است که توانایی حفظ روابط اجتماعی و بروز احساسات ممکن است یک عامل کلیدی در پایداری عملکرد شناختی باشد. در واقع، تحقیقات نشان می‌دهد که ارتباط مداوم با دیگران، داشتن تعاملات معنادار و بیان عواطف می‌تواند به تقویت مسیرهای عصبی و پیشگیری از تحلیل سلول‌های مغزی کمک کند. مطالعات نشان می‌دهد که مغز این افراد، که «ابر پیر» نامیده می‌شوند، معمولاً تراکم بیشتری از نورون‌های خاص به نام نورون‌های «فون اکنومو» (von Economo neurons) دارد.

این نورون‌ها با توجه، انگیزه و رفتار اجتماعی ارتباط دارند و به مغز کمک می‌کنند تا پردازش‌های پیچیده اجتماعی را انجام دهد. حتی اگر فرد دارای ساختار مغزی «معمولی» باشد، می‌تواند با رعایت اصول تغذیه، ورزش منظم و درمان به‌موقع مشکلات پزشکی، عملکرد شناختی خود را حفظ و حتی تقویت کند. پدیده ابر پیر: حافظه‌ای که با گذر عمر فراموش نمی‌شود از دیرباز کاهش حافظه به‌عنوان بخش طبیعی فرآیند پیری در نظر گرفته شده است، اما گروهی از سالمندان با وجود عبور از ۸۰ سالگی، همچنان عملکرد حافظه‌ای در حد افراد ۲۰ تا ۳۰ سال جوان‌تر دارند. در ۲۵ سال گذشته، پژوهشگران دانشگاه نورث‌وسترن شیکاگو به بررسی دقیق این پدیده پرداخته‌اند تا بفهمند چه ویژگی‌هایی مغز این افراد را متمایز می‌کند.