کفیر برای سندرم روده تحریک‌پذیر: آیا می‌تواند علائم را بهبود بخشد؟

کفیر برای سندرم روده تحریک‌پذیر: آیا می‌تواند علائم را بهبود بخشد؟

آیا کفیر می‌تواند به سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) کمک کند؟ مطالعات نشان می‌دهد که مصرف کفیر ممکن است به اصلاح عدم تعادل باکتریایی درگیر در سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) کمک کند و علائم آن را کاهش دهد. کفیر یک نوشیدنی تخمیری است که معمولاً از ترکیب شیر با دانه‌های کفیر تهیه می‌شود؛ دانه‌هایی که ظاهری شبیه گل‌کلم دارند و از مجموعه‌ای از باکتری‌ها و مخمرها تشکیل شده‌اند. این دانه‌ها در واقع «غله» نیستند، بلکه ساختارهایی زیستی و زنده هستند که قابلیت تکثیر دارند و فرایند تخمیر را در شیر یا آب انجام می‌دهند.

کفیر را می‌توان با آب یا آب نارگیل نیز تهیه کرد، اما برای این منظور باید از دانه‌های خاص مخصوص کفیر آبی استفاده شود. کفیر سرشار از باکتری‌های مفید یا همان «پروبیوتیک‌ها» است که می‌توانند به حفظ تعادل فلور میکروبی روده کمک کنند. سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) یک اختلال گوارشی مزمن است که با اختلال در تعادل میان باکتری‌های مفید و مضر در روده همراه است. چگونه ممکن است کفیر به بهبود علائم IBS کمک کند؟

سندروم پس از مراقبت‌های ویژه (Post-Intensive Care Syndrome)

سندروم پس از مراقبت‌های ویژه چیست؟ سندروم پس از مراقبت‌های ویژه مجموعه‌ای از علائم است که پس از ترخیص از بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) همچنان باقی می‌مانند. این علائم ممکن است جنبه‌های احساسی، روانی یا جسمی داشته باشند. اقامت در ICU نشانه‌ای از شدت بیماری یا آسیب فرد است و معمولاً برای شرایطی استفاده می‌شود که جان بیمار در خطر است.

اما با پیشرفت‌های پزشکی در چند دهه اخیر، افراد بیشتری از این شرایط بحرانی جان سالم به در می‌برند. پیش از این، پزشکان تمرکز اصلی خود را بر نجات جان بیماران در ICU می‌گذاشتند، اما اکنون تمرکز بیشتری بر بهبود کیفیت زندگی در بلندمدت دارند. این تغییر رویکرد شامل تلاش برای بازگرداندن توانایی‌های جسمی، عملکرد ذهنی و ارتقای کیفیت کلی زندگی افراد پس از ICU است. با گذشت زمان مشخص شد که بسیاری از افراد با وجود زنده ماندن، مدت زیادی طول می‌کشید تا بهبود یابند، و حتی برخی هرگز به وضعیت قبلی بازنمی‌گردند.

https://www.health.com/onycholysis-8695409

هرآنچه باید درباره رادیکال‌های آزاد و تأثیر آن‌ها بر بدن بدانید

رادیکال‌های آزاد چیستند؟ رادیکال‌های آزاد مولکول‌هایی بسیار ناپایدار و واکنش‌پذیر در بدن هستند که دارای الکترون جفت‌نشده می‌باشند. این مولکول‌ها برای پایدار شدن به دنبال گرفتن یک الکترون از سایر مولکول‌ها هستند، که این روند می‌تواند به تخریب ساختارهای حیاتی سلولی منجر شود. اگر رادیکال آزاد موفق به سرقت الکترون از مولکول‌های دیگر مانند DNA، پروتئین‌ها یا چربی‌ها شود، این مولکول‌ها دچار تغییر ساختاری می‌شوند و عملکرد سلولی آن‌ها مختل می‌گردد.

رادیکال‌های آزاد چه می‌کنند؟ در بدن، مقدار کمی از رادیکال‌های آزاد به‌صورت طبیعی برای انجام برخی عملکردهای فیزیولوژیک مفید هستند. به‌عنوان نمونه، سیستم ایمنی بدن برای مقابله با عوامل بیماری‌زا از رادیکال‌های آزاد به‌عنوان سلاح استفاده می‌کند. با این حال، زمانی که تولید رادیکال‌های آزاد از ظرفیت دفاعی آنتی‌اکسیدان‌های بدن بیشتر شود، نوعی عدم تعادل به نام استرس اکسیداتیو ایجاد می‌شود.

📋 رژیم تخصصی