میکروپلاستیک‌ها به‌طور کامل قابل اجتناب نیستند، اما برخی تغییرات تغذیه‌ای ممکن است تأثیر این ذرات بر سلامت انسان را کاهش دهند. بر اساس پژوهش‌های علمی، گرچه می‌توان میزان مواجهه با این ذرات را کاهش داد، اما عملاً زندگی بدون میکروپلاستیک ممکن نیست، و همین مسئله ضرورت یافتن راه‌های مقابله با آسیب‌های آن‌ها را افزایش می‌دهد. Kseniia Zatevakhina / Getty Images میکروپلاستیک‌ها همه‌جا هستند—حتی در درون اندام‌های بدن انسان دانشمندان به‌تازگی شروع به بررسی تأثیرات میکروپلاستیک‌ها بر سلامت انسان کرده‌اند و به دنبال راه‌هایی برای کاهش آسیب‌های آن‌ها هستند. برخی مطالعات نشان می‌دهند که مصرف برخی غذاها می‌تواند به مقاوم‌سازی بدن در برابر اثرات میکروپلاستیک‌ها کمک کند، که این موضوع افق‌های جدیدی در تغذیه درمانی باز کرده است.

طبق نتایج تحقیقات، انسان‌ها به‌طور میانگین سالانه معادل ۵۰ کیسه پلاستیکی میکروپلاستیک وارد بدن خود می‌کنند. 1 این مقدار از راه‌هایی مانند مصرف غذا، نوشیدنی و تنفس وارد بدن می‌شود، که نشان می‌دهد این ذرات تا چه حد در محیط زیست و زنجیره غذایی نفوذ کرده‌اند. گرچه راه‌هایی برای کاهش میزان استنشاق یا بلع این ذرات وجود دارد، اما اجتناب کامل از آن‌ها تقریباً غیرممکن است. از این رو، این پرسش مطرح می‌شود که آیا می‌توان کاری برای دفع یا کاهش اثرات میکروپلاستیک‌ها انجام داد یا خیر، که همین پرسش محور اصلی پژوهش‌های جدید است.

سم‌زدایی پا یک روش طب جایگزین است که هدف آن خارج‌کردن سموم از بدن از طریق خیساندن پاها در آب حاوی دستگاه یونیزه‌کننده به مدت حدود ۳۰ دقیقه می‌باشد. برخی افراد از پدهای سم‌زدا یا نسخه‌های خانگی مانند جوش‌شیرین و سرکه استفاده می‌کنند، اما هیچ مدرک علمی قوی‌ای برای تأیید این ادعا که این درمان‌ها سموم را از بدن حذف کرده و فواید سلامتی به همراه دارند، وجود ندارد. ¹²این روش با ادعای تأثیر بر سیستم عصبی و افزایش دفع سموم، مورد توجه قرار گرفته اما همچنان در حوزه طب علمی بحث‌برانگیز باقی مانده است. بسیاری از افراد بدون شواهد علمی معتبر، به نتایج فردی یا تجربی تکیه می‌کنند که نمی‌توان آن‌ها را به‌عنوان معیار علمی معتبر در نظر گرفت.

ThamKC / Getty Imagesنظریه‌های پشت سم‌زدایی پاتئوری اصلی پشت سم‌زدایی پا این است که این روش می‌تواند با بیرون‌کشیدن سموم از بدن از طریق پاها، سلامت کلی و تندرستی فرد را بهبود بخشد. رویکردهای اصلی این روش شامل موارد زیر است:³حمام یونیک پا که با استفاده از آب نمک و دستگاهی که جریان الکتریکی ضعیفی را ایجاد می‌کند، یون‌ها را تولید کرده و گمان می‌رود بر سیستم عصبی تأثیر گذاشته و دفع سموم را تسهیل کند. پدها یا برچسب‌ها که معمولاً در شب روی پا قرار می‌گیرند و حاوی کریستال‌های تورمالین هستند که ظاهراً اشعه مادون‌قرمز آزاد کرده و یون تولید می‌کنند. ⁴نسخه‌های خانگی که شامل خیساندن پا در محلول‌هایی با نمک اپسوم، جوش‌شیرین یا سرکه می‌باشند.

تغییرات پوستی و ناخنی پس از ابتلا به کووید-۱۹ پدیده‌ای نادر نیست و بر اساس شواهد، تا ۲۰٪ از مبتلایان به این ویروس چنین تغییراتی را تجربه می‌کنند. ۱ اصطلاح ناخن‌های کوویدی به مجموعه‌ای از تغییرات ظاهری ناخن گفته می‌شود که ممکن است پس از ابتلا به ویروس کرونا یا حتی دریافت واکسن آن پدیدار شوند. این تغییرات می‌توانند به شکل نیم‌دایره‌های قرمز و سفید، ضایعات نارنجی‌رنگ، خطوط سفید افقی یا فرورفتگی‌های عرضی در ناخن‌های دست یا پا ظاهر شوند. در موارد نادر، پاسخ ایمنی بدن به دریافت واکسن کووید نیز ممکن است منجر به ایجاد تغییرات مشابهی در ناخن‌ها شود.

MementoJpeg / Getty Images انواع ناخن‌های کوویدی تغییرات مختلفی در ناخن‌ها وجود دارد که ممکن است پس از ابتلا به کووید بروز کنند و شامل خطوط بیو، خطوط میز، نیم‌دایره‌های قرمز، اونیکولیز و تغییر رنگ نارنجی ناخن‌ها می‌شوند. 1. خطوط بیو (Beau’s Lines) خطوط بیو به صورت شیارها یا فرورفتگی‌های افقی روی یک یا چند ناخن ظاهر می‌شوند. این خطوط زمانی شکل می‌گیرند که رشد ماتریکس ناخن – ناحیه‌ای که رشد ناخن‌ها از آن شروع می‌شود – به‌طور موقت توسط عفونت کووید مختل شود.