اگرچه ممکن است برای همه علائم ایجاد نکند، اما جلوگیری از گسترش کوریومننژیت لنفوسیتی (LCM) برای ایمن نگه داشتن همه افراد جامعه مهم است. کوریومننژیت لنفوسیتی (LCM) یک عفونت ویروسی است. هنگامی که انسان به این ویروس مبتلا می شود، می تواند منجر به علائمی مانند تب، ضعف و درد شود. به ندرت، عفونت های جدی با LCMV می تواند منجر به التهاب طناب نخاعی و فلج شود.

برای اطلاع از نحوه انتشار این ویروس و نحوه جلوگیری از آن در خانه به خواندن ادامه دهید. کوریومننژیت لنفوسیتی (LCM) چگونه منتقل می شود؟ ویروس کوریومننژیت لنفوسیتی (LCMV) باعث کوریومننژیت لنفوسیتی (LCM) می شود. جوندگان و موش های خانگی اغلب حامل این ویروس هستند.

وقتی به مکان‌های میکروبی فکر می‌کنیم، برخی نقاط واضح به ذهن می‌رسد – برای مثال توالت‌های عمومی. اما میکروب ها کجا پنهان شده اند؟ دکتر اشلی دروز، پزشک بیماری‌های عفونی در هیوستون متدیست، می‌گوید: «میکروب‌ها میکروارگانیسم‌های کوچکی هستند – ویروس‌ها، باکتری‌ها و انگل‌ها – که می‌توانند باعث بیماری شوند. ما نمی‌توانیم آنها را با چشم غیرمسلح ببینیم، اما میکروب‌ها واقعاً همه جا هستند.

» آنها در هوا، روی سطوح، روی غذا و، بله، حتی در خانه های ما وجود دارند. و دکتر دروز خاطرنشان می کند که بسیاری از میکروب هایی که روزانه با آنها در تماس هستیم می توانند باعث بیماری شوند – آنفولانزا، کووید-19، مسمومیت غذایی و موارد دیگر – اگر مراقب نباشیم. دکتر دروز می‌افزاید: «به نظر می‌رسد که مردم بیشتر نگران میکروب‌ها در مکان‌های عمومی هستند، اما ما باید نگران میکروب‌هایی باشیم که هم در خانه‌ها و هم در خارج از خانه‌مان هستند». محتمل ترین مکان برای یافتن میکروب کجاست؟